Op dinsdag 24 mei 2016 zijn we bij opa (de papa van mama) om te gaan eten en om de voorruit van mama haar auto te laten maken. Daar zat een sterreketje in.
Opa heeft frietjes en vidée gemaakt J  Mama eet héél graag frietjes! Rond 19u30 merk ik dat ik wat ‘vocht’ verlies. Op het toilet lijkt het mij om een slijmprop te gaan. Nadien is het vocht wat minder ‘slijmerig’. We beslissen eventjes binnen te gaan op de materniteit.  Ik word aan de monitor gelegd en ze onderzoeken of ik opening heb. Een ‘losse vinger’ is het resultaat. Dus ik mag terug naar huis.

Die nacht, rond half 3, beginnen de weeën, om de 10minuten. Ze opvangen lukt goed. Ik ga op de zetel liggen om mijn partner niet wakker te houden. De hele dag blijven de weeën rond de 10 à 15 minuten komen. Wanneer ik aan het eten bezig ben (pasta met bolognesesaus), lijken ze heviger te zijn, en iets regelmatiger te komen. Na het eten gaan we terug naar het ziekenhuis (St-Truiden, waar mama ook werkt), aan de monitor en een nieuw inwendig onderzoek.

We zijn opgeschoten, 3cm (wat eigenlijk niet zoveel is, aangezien de weeën ondertussen al 15uur bezig zijn). Papa gaat mijn opname regelen, en ik word in de arbeidskamer gelegd.
nadat de vroedvrouw naar de gynaecoloog heeft gebeld, beslissen ze weeënopwekkers te geven. Voorlopig lukt het nog goed om ze op te vangen. Ik heb prenatale kiné gevolgd, waarbij verschillende ademhalingstechnieken werden aangeleerd. Het lijkt te helpen. Ook wat wiebelen op de zitbal doet goed. Bij de weeën leun ik op het bed, en draai ik rondjes met mijn bekken.

Rond 19u30 hangen ze mijn infuus aan, en kan de medicatie inwerken. Rond 22uur komen de weeën in een vloedgolf door. Ik krijg het moeilijk om ze op te vangen (vooral door de indalingsdruk). De gynaecoloog raadt me aan een epidurale te laten zetten. Hier ben ik niet zo happig op, aangezien ik nogal schrik heb van naalden. Om 22u40 laat ik de anesthesist toch komen, en ik heb er zo goed als niets van gevoeld. Wat een zaligheid, ik kan recupereren en terug op wat adem komen. Er wordt een blaassonde gestoken en de vliezen worden kunstmatig gebroken (dit rond 24u). Papa gaat eventjes wat drinken halen, en ik begin te piekeren of ik het vuur thuis wel heb afgezet. Sjans dat we maar op 5minuutjes van het ziekenhuis wonen. Uiteraard niets aan de hand, het stond uit.

Rond 00u30 voel ik iets in mijn linkerbil en een drang om te persen.
Ondanks de epidurale voel ik precies toch mijn persweeën, waar ik toch wel blij mee ben. Papa rijdt om 00u40 terug de parking van het ziekenhuis op, en ik word  in de bevallingskamer gereden met het bed. Ze helpen me overschuiven op de tafel en mijn benen worden in de beugels gelegd. De blaassonde wordt verwijderd en de dokter komt binnen. Alles wordt in gereedheid gebracht en mama mag meepersen als ze die druk weer voelt.
Papa is bij de bevalling en de vroedvrouw. Ook is er een student vroedkunde bij. Zij doet stage op de afdeling, en helpt mee.

En daar ben je dan, na een half uurtje persen. Onze knappe knappe zoon!  Je krijgt de naam “Ferre” en mama vindt direct dat je op je papa lijkt! Je naam staat al eventjes vast. Mama was vroeger (ongeveer 13jaar geleden, leidster op een speelpleinwerking. En er was een kindje dat Ferre noemde. Papa vond het ook een leuke naam, dus wij waren het snel eens). Alles wat daarna rondom mij gebeurd is een beetje wazig, ik ben uitgeput, doodmoe maar ZO gelukkig! Na 5minuutjes begin je reeds te drinken, je bent er snel mee weg!

Wanneer de placenta is afgekomen, de hechting is gebeurd en jij gewogen en gemeten bent, mag mama terug in bed. Daarna leggen ze je terug bij mama. Lekker warm en mama geniet evenveel als jij doet! We genieten met ons drietjes op de kamer. Je bent zo mooi, zo klein en zo lief!  Niemand weet dat we in het ziekenhuis zijn. We brengen ze morgenvroeg wel op de hoogte!

Rond 5uur komen ze je wat opfrissen, en doen ze je kleertjes aan. Ze zijn nog een beetje te groot. Ook mama wordt gewassen en ik voel me direct wat frisser. Ze helpen me een keertje opstaan om naar het toilet te gaan. Dat gaat goed, we zijn vertrokken. Donderdagmorgen rond 9uur bellen we grootouders, tante en nonkels en de meter en de peter. Vanaf 14u begint het bezoek, en wil iedereen je komen bewonderen.
De komende dagen komt er veel bezoek. Wat voor mama, en voor jou, best vermoeiend is.

Op zondag merk ik dat ik erg emotioneel ben. Het slaaptekort, het vele bezoek, e hormonen slaan op hol, en ik kan de tranen niet bedwingen. Gewoon wenen, zomaar J. Vandaag mogen we ook naar huis! Sommigen willen vandaag nog eventjes langskomen thuis. We spreken af dat ze vanaf 16uur welkom zijn (om zo de tijd te hebben om thuis te komen en wat te wennen). En morgen willen we genieten onder ons drietjes. De bel gaat af, en we maken duidelijk dat we geen bezoek willen.

De borstvoeding verloopt goed, je eet goed en komt goed bij!
Mama heeft en afspraak gemaakt met de vroedvrouw, ze komt morgen al langs.
Ze komt jou opvolgen, en mij raad geven bij vragen rond borstvoeding. Thuis hebben we geen kraamhulp aangevraagd. Papa heeft nog een weekje verlof, en daarna aansluitend 10dagen vaderschapsverlof.

Je slaapt onmiddellijk op je eigen kamertje als we thuis zijn. En wat slaap je goed! Om de 3 à 3,5uur word je wakker om te eten, daarna val je zalig terug in slaap. Overdag ben je een vrolijk ventje! Je eet en slaapt goed. Wanneer je wakker bent, wilt je graag knuffelen en bij mama of papa liggen. Hier genieten wij allebei enorm van!

Je bezoek brengt vele leuke cadeautjes mee, allemaal zijn ze leuk! Een pampertaart, speelgoed, verzorgingsproducten. Mama en papa hebben een geboortelijst gelegd. Hier hebben ook heel wat mensen iets van gekocht! Ons leven heeft een hele andere wending genomen, en wat is dat zalig!
We genieten elke seconde van je!

Veel liefs,
Je mama!

Advertenties