Bevallings verhaal van Fleur 04/05/2005

Van dinsdag op woensdag nacht moest ik vaak plassen, om mijn man niet steeds wakker te maken ben ik maar op de bank gaan liggen. En zo ging ik wel om het half uur naar het toilet. Verder maar een beetje tv gekeken. Om half 7 maar onder de douche gestapt en met zittend afgedroogd op de rand van het bad. Later komt mijn man bij mij lopen en zegt, Greta er ligt roze water in de badkuip, niets van vernomen maar het bleek later vruchtwater te zijn.

Even later ( 7 uur) begonnen ook de weeën rustig aan het was allemaal nog goed te behappen. Toch de verloskundige ( Bob) maar gebeld en hij is ook even wezen kijken maar omdat het nog rustig aan ging is hij eerst weer weg gegaan en zou tegen half 12 terug komen. Daarna nog maar een  mand met was opgevouwen en opgeruimd en verder wat aangerommeld in huis. Op de zwangerschapsgym had ik geleerd hangen op  leuning van de stoel en dan met je billen heen en weer, dat was lekker om de weeën op te vangen, tijdens de cursus dacht ik, dat ga ik echt niet doen!   Nou ik heb wat gekwispeld.

Tegen kwart over 11 had ik het gevoel dat ik moest poepen dus maar naar het toilet gegaan en dat zat toch ook wel erg lekker. Ik hoefde natuurlijk niet te poepen maar wat later bleek was het al beginnende persdrang. Bob heeft me van het toilet geplukt en me op bed gestuurd. Daar bleek dat ik volledige ontsluiting al had, alles werd in gereedheid gebracht en de kraamzorg werd gebeld. Tegen 12 uur mocht ik gaan mee persen en 20 minuten later was Fleur geboren een mooie meid van 7 pond, Fleur deed het ontzettend goed .

Fleur werd overgenomen door de kraamzorg omdat ik wel erg begon te vloeien, de placenta bleek nog muurvast te zitten. Er is behoorlijk op mijn buik gedrukt maar niets hielp. Mijn schoonouders die naast ons woonden werden gehaald omdat ondertussen de ambulance ook al gebeld was. Zelf had ik nog niet door hoe ernstig de situatie was dus zei ik ook tegen mijn schoonmoeder ik ben straks zo weer thuis. De woonkamer werd ondertussen verbouwd zodat de brancard makkelijker bij ons in de slaapkamer kon komen.

Eenmaal op de brancard heb ik nog vernomen dat ik naar buiten gereden ben maar toen ben ik weggezakt. De ambulance is dan ook met alle toeters en bellen  weggereden omdat er toch wel enige haast geboden was. Ik werkte zelf in Assen dus kon de weg wel dromen, dus dat de ambulance bij Rolde afsloeg wou ik rechtop gaan zitten  en heb ik gevraagd waarom we hier langs reden en heb ik verteld dat de weg rechtdoor veel makkelijker was. Daarna zakte ik weer weg en werd ik weer wakker toen we bij het ziekenhuis waren daar werden even celstof matjes over de deken gelegd omdat alles alweer doorweekt was van het bloed, het bloed drupte ook van de brancard af.

Eenmaal op verloskamer kwam Fleur samen met mijn schoonouders bij mij. Maar omdat de situatie toch wel ernstig was werden ze samen met fleur eerst weer weggestuurd. De Gynaecoloog kwam bij ons en heeft ook nog geprobeerd om het zo verwijderen, dit lukte niet en ik werd met spoed klaargemaakt voor de Ok. Onder algehele narcose werd ik geopereerd en is de Placenta Manueel gehaald. ( als het ware is hij los gepeld van de baarmoeder) Ik werd weer wakker op de uitslaapkamer met een bloeddrukmeter aan mijn arm en een 2 infusen. Ik heb 3 zakken bloed gekregen omdat ik toch wel erg veel verloren was.

Eenmaal weer op de afdeling was ik zo moe dat ik veel geslapen heb, af en toe kwam er even bezoek en kwam Fleur samen met mijn man bij maar vast houden durfde ik haar niet, ik voelde me zo slap en was bang dat ik haar zou laten vallen. De volgende dag mocht ik naar huis en daar heb ik veel tijd nodig gehad om weer mezelf te worden. Maar het genieten kon eindelijk beginnen van ons mooie meisje Fleur.

 

Bevallingsverhaal Dylan 19/10/2007

18 oktober wordt ik wakker met een raar gevoel in mijn buik, maar het was een gevoel dat ik niet kon plaatsen. Met snel gedoucht een aangekleed om onze dochter Fleur op te halen die een nachtje bij opa en oma geslapen had. Eenmaal bij opa en oma wel gezegd dat ik een raar gevoel had in mijn buik maar dat er verder niets aan de hand was. Oma vroeg nog bezorgd of ik wel een goed gevoel had omdat we de dinsdag ervoor in het ziekenhuis waren geweest omdat het hartje van Dylan te langzaam klopte. Maar het gevoel was nu goed.

Sávonds kwamen mijn ouders op bezoek normaal erg leuk, maar nu kon ik ze wel wegkijken. Ik kon geen houding vinden op de stoel en zat mezelf behoorlijk in de weg. Mijn moeder had Fleur maar op bedje gemaakt en die is dan ook lekker gaan slapen. Om 22.00 maar onder de douche gestapt omdat ik een onrustig gevoel had. Daarna voor de zekerheid de verloskundige maar gebeld maar zij ( Lucia )zei ook probeer lekker te gaan slapen en bel me maar weer als het verder doorzet.

Prima zo gezegd en zo gedaan. Maar op bed kon ik ook niet zijn het gevoel werd al sterker. Dus maar weer van bed af en snel de was weggewerkt omdat ik wel doorhad van dit duurt niet lang meer. Daarna weer een poos onder de douche gestaan maar de weeën die ondertussen begonnen waren kwamen wel heel erg snel ineens. Jeroen wakker gemaakt en die heeft de verloskundige weer gebeld en ook gelijk mijn schoonouders die op Fleur zouden passen. De verloskundige was er om 10 voor 2 en na een inwendig onderzoek bleek dat ik 4 cm. Had.

Omdat ik op medische indicatie in het ziekenhuis moest bevallen  moesten we in de auto naar het ziekenhuis. Maar de weeën kwamen zo snel dat ik niet de kracht had om een broek aan te doen, de verloskundige heeft me aangekleed en me naar de auto begeleid. In de auto werden de weeën alleen maar sterker en zijn we onderweg nog een keer gestopt omdat ik het niet meer hield. Lucia was heel duidelijk, Greta je kan hier niet bevallen, je mag alleen maar zuchten en puffen! De boodschap was duidelijk. Toch een geluk dat het ’s nachts rustig is op de weg want we zijn met een behoorlijke vaart naar Assen gereden. Ik heb gezucht, gepuft en gebruld als een beer maar de bevalling was niet te stoppen.

Ik wou mijn broek uit doen maar dat mocht niet van mijn man, en ondanks al mijn moeite om de geboorte van dylan iets uit stellen was de oerkracht toch sterker. Dylan is in een vliegende auto geboren. Hij huilde niet maar het gevoel was direct goed! Het stomme is dat ik niet eens een poging gedaan heb om Dylan uit mijn broekspijp te halen. Mijn man had snel de kachel op de hoogste stand gezet en binnen 5 minuten waren we toen ook bij het ziekenhuis. Jeroen wou de auto op de parkeer plaats zetten maar ik was op slag nuchter en zei ben je gek ik ben net bevallen hoor!

Dus de auto geparkeerd voor de ingang en is hij uit de auto gesprongen om de verloskundige te halen. Zij heeft Dylan uit mijn broek gehaald en Jeroen de opdracht gegeven om een rolstoel te halen, ook de verlosafdeling was gewaarschuwd en waren onderweg met een bed. De Portier van het ziekenhuis is over de balie heen gesprongen om ons te helpen. Dylan werd onder mijn nachthemd gestopt en zo zijn we naar de afdeling gereden. Ik had op dat moment niet door of ik nu een zoon of een dochter gekregen had. OP de verloskamer werd ik op een bed gelegd en daar bleek dat alles goed was en dat we een gezonde zoon gekregen hadden met een goede apgarscore.

De verpleegkundige zei volgens mij heb je kramp niet? Ik voelde niets maar denk ik wil wel even voor je persen hoor, zo gezegd zo gedaan en de placenta kwam gelukkig direct wat een opluchting. Dylan werd aangekleed en ik mocht onder de douche de verpleegkundige heeft me heerlijk de rug gewassen. Omdat er wel een schone pyjama in mijn tas zat maar geen schone bovenkleding ben ik in mijn pyjama heerlijk naar huis gegaan. De terugreis is gelukkig wat rustiger verlopen en we hebben veel lol gehad over wat ons overkomen  was. Thuis hebben we Dylan trots getoond aan mijn schoonouders en zijn we lekker op bed gekropen om nog even wat te slapen. ‘S morgens  kwam Fleur uit haar bedje en ze was blij verrast met haar broertje. De kraamzorg tegen half 9 gebeld gewoon lekker op ons eigen gemakje.

Advertenties