Het is zondagavond 31 januari. Weer een dag beroerd na aanval van gal stenen. Ik blijf op de bank slapen dan kan ik tenminste niet draaien op mijn buik. Vroeg in de morgen om 4.45 word ik wakker. Ik heb het idee dat ik ga bevallen. Best raar want voel niks. Toch even plassen. Voel me anders. Ik loop naar boven zeg tegen mijn man dat ik ga bevallen en of hij koffie wil. Hij kijkt raar ik voel niks maar hij neemt me wel serieus. Beneden koffie gezet. Ik moest hoesten en jawel vliezen braken. Toch een goed voorgevoel. Tijd noteren. 5.05. Mijn man gaat de hond uitlaten en ik wil nog even douchen. Bel toch mijn zus en moeder. Zeg dat ze rustig aan mogen doen. Nog steeds voel ik niks. Maar de 2 andere bevallingen zijn snel gegaan dus voor de zekerheid. Heerlijk onder de douche. Bij het afdrogen krijg ik ineens een pers wee. Ik ben alleen. De grootste jongens worden hier wakker van. Ik probeer rustig te zeggen dat ze naar hun kamer mogen gaan dat de baby komt. Papa komt zo wel even bij ze.

Dennis komt terug en ik vraag hem de vk te bellen. Hij is nog steeds verbaasd en als hij de vk aan de lijn heeft roep ik alleen zijn hoofd komt. Gelukkige komt mijn zus binnen en kijkt me aan. Ziet gelijk dat het zover is. Ze helpt me de trap op en net 1 stap boven zegt ik tegen haar hij komt. Ze zegt me dat het goed is en pers de laatste keer. Ze vangt mijn zoon op. Gelijk controleren we hem. Hij huilt is roze en is zo mooi. Mijn man en zoon stonden nog op de trap en zien mij staan met onze zoon. Dennis belde de vk met het nieuws. Later konden we zo zijn geboorte tijd bepalen. 5.29 1e keer gebeld. 5.46 weer gebeld. Van mijn andere kindjes kregen we dekens. En kon ik rustig maar eens op bed gaan liggen want ik stond nog steeds. De verloskundige en mijn moeder kwamen te laat. Zo verbaasd dat onze mooie zoon er was. Precies 37 weken gedragen. Na 24 uur pas zijn naam gegeven want ik wist het niet meer. Daarna kwamen de weeën die 3 dagen bleven. Maakte mij niet uit. Ons ventje was er.

Advertenties