Sophie is alweer 1.5 jaar! Ik denk dat iedere moeder het met mij eens is als ik zeg dat je pas merkt hoe snel de tijd gaat als je kids hebt. Jeetje wat is het snel gegaan, het lijkt wel de dag van gister dat ze geboren werd en eindelijk met ons mee naar huis ging.

Nu ze groter wordt, begint ze elke dag meer een kleine draak te zijn. Af en toe kan ik haar wel achter het behang plakken hihi. De fase ‘Alles is van mij, ik deel niets’ is aan gebroken. Dus als zij met haar liefste vriendinnetje Charlie aan het spelen is, dan is het opeens haar vriendin niet meer. Alles wat Charlie heeft wilt Sophie ook en als ze het dan niet krijgt…. Oew! Ze gaat gewoon duwen en keihard huilen als het haar niet lukt. Hoe reageer je nou op zo’n situatie? In het begin lieten we de meiden het zelf oplossen maar Sophie wordt nu zo boos dat ze echt gaat duwen als zij het wilt. Als het zo ver is dan spreek ik haar op een strenge manier aan en zet ik haar in een na denk hoekje. Dan gaat zij zo hard huilen tot ze soms zelfs moet spugen. Wat een drama! Dat vind geen 1 ouder leuk om te zien lijkt mij. Vaak als dit 1 of 2x is gebeurt dan stopt ze wel. Toch hoop ik dat ze hier heel snel over heen groeit haha.

Als er wordt gezegd ‘Nee Sophie’ dan wordt alles nu juist gedaan. ‘Nee laat dat maar staan’ dan pakt ze het juist. ‘Nee kom maar we gaan deze kant op’ Sophie loopt dan de andere kant op. Dus wij hebben besloten om zo min mogelijk ‘Nee’ te zeggen. Pff ga dat maar eens proberen als je kind de hele dag bezig is met uittesten. Erg vermoeiend deze fase! Nu proberen we steeds met haar mee te lopen naar het gene wat ze dan niet mag om het rustig uit te leggen. Of samen terug te zetten wat zij gepakt heeft. Als ze door blijft gaan zetten wij haar in een na denk hoekje. Vaak is het daarna ook wel klaar. Boos worden op Sophie werkt niet echt, zeker niet als papa het doet. Ze gaat dan juist heel hard lachen. Wat een draak he!

Ze is ook een heerlijke eter, maar ze moet het wel allemaal zelf doen. Dus de doperwtjes gaan 1 voor 1 naar binnen en de kwark wordt ook zelf naar binnen gewerkt. Het zit wel overal maar madame moet het zelf doen. Gelukkig is het goed voor de ontwikkeling daar houden wij het dan maar op. Ze houd niet alleen van eten maar ook van alles in haar mond stoppen wat op de grond te vinden is. Van steentjes tot zand en bloemen tot aarde. We blijven maar roepen BAH! Dat is toch vies, doe maar niet. Maar ze blijft het maar doen, wat kan je daar nou tegen doen? Wij zijn er nog niet achter hihi. Ze wordt op de crèche ook wel Natuur mens genoemd omdat ze zo lekker bezig is altijd.

sooffb

Advertenties