De dag na de geplande datum, mocht ik ’s avonds binnen gaan om in te leiden. Bij de eerste controle bleek ik al zo een 4cm opening te hebben zonder er ik iets van gemerkt had! Samen met jou papa mocht ik opm’n kamer wat slapen tot 4u, dan zouden ze nog eens komen controleren…. Om 01.15u begon ik toch wel wat pijn te krijgen in de onderbuik en ik krijg de monitor aangelegd. Enkele contracties en 4cm ontsluiting met weke baarmoederhals… (joepie …tijd voor het lavement… 😉 ).

 Om 2.30u behoorlijke contracties en vroedvrouw neemt mama en papa mee naar de verloskamer, ondertussen word mijn relaxatiebad gevuld en maak ik gebruik van de zitbal (en o help! Dat is niks voor mij!!!!). Ik blijf maar op en af naar het toilet lopen omdat ik denk dat ik naar het groot toilet moet! Neerliggen lukt me niet meer en zitten ook niet… Ik laat traantjes vloeien en vraag om epidurale verdoving… Vroedvrouw zegt me misschien toch eerst met het bad te proberen, en me 1 nog maal te onderzoeken voor ik het bad inga…

Oej!! Speedy Gonzales! Roept de vroedvrouw, ‘ je hebt zo goed als volledige ontsluiting! Epidurale zal dus niet meer gaan en je relaxatiebad ook niet! (oh nee he!!!! wat nu!! → dat dacht ik toen echt …haha 😉 ).Slaaphemd af en licht tshirt aan en hop, het verlosbed op! Als je het gevoel hebt dat je eens wil ‘duwen’, doe maar hoor! Dus bij de volgende wee, perste ik mee… Ja, hoor i kde vroedvrouw zeggen, zeg maar tegen de gynaecoloog dat dit hier zeer snel zal gaan! Bij deze brak (eindelijk!) mijn water(al wat meconium in het vruchtwater).

 Ondertussen moest ik plassen(ja wat nu!!!!)De vroedvrouw zegt laat maar lopen… en geloof me, dat moment denk je daar niet verder bij na en doe je dat gewoon. Gynaecoloog komt toe en ik mag verder doen met persen… en ja zei hij onmiddellijk, we zien al de haartjes van jou kindje! Met hulp van mijn man(die mijn nek ondersteunde) en de vroedvrouw (wiens arm ik bijna uittrok) bleef ik persen. Ik kreeg ook een zuurstofmaskertje op tussen het persen in omdat ik mijn ‘puffen’ wat vergat tijdens het werk :-).na enkele keren persen was je er bijna… De gynaecoloog knippte snel de navelstreng door want die zat 1x rond jou nekje…

 Toen mocht ik jou lichaampje vastnemen en je verder laten’geboren worden(jou onderlijfje en voetjes) en mocht je ekker een uurtje op mijn buik liggen..  Dit was om 4,18u… Dat eerste moment dat ik jou mocht vastnemen en laten geboren worden keek ik 2x de vroedvrouw aan met een gezicht van : ‘ is het echt? Mag ik????!!) ze lacht lief en zei : jaja neem je dochtertje maar !!

Dat warme gevoel, dat eerste schreewtje, die oogjes gericht naar mij… Je eerst reflex om bij me te drinken… Mijn hart liep vol van warmte  en liefde… Jou papatje keek ons aan met tranen in z’n ogen en we genoten van jou eerste momenten. Tijdens dit moment hechte de gynaecoloog mij(was blijkbaar wat ingescheurd) maar hier heb ik niks van gevoeld..was te veel aan het kijken en genieten van jou mijn kleine meid… Na een uurtje mocht je op de weegschaal, gemeten worden en mochten we verder genieten op ons kamertje.\

 

 

Advertenties