1. Is je zwangerschap gepland of niet gepland? JA! Deze zwangerschap is zeer zeker gepland. We voelden dat we er klaar voor waren en ik ben toen gelijk met de pil gestopt.
  2. Wanneer en hoe ben je er achter gekomen dat je zwanger was? Omdat we al een tijdje bezig waren om zwanger te raken begon ik met 8 dpo al te testen en ik zag al een voorzichtig streepje te voorschijn komen. We waren natuurlijk wat gereserveerd blij want alles kan in dit stadium nog mis gaan, gelukkig was dit niet het geval en liep de streep steeds mooier op! Ik teste voor het eerst postief rond 16 september 2015.
  3. Heeft het lang geduurd voor je zwanger raakte? In 2014 zijn we begonnen met onze kinderwens, ik stopte eind juli 2014 met de pil en in november dat jaar raakte ik al zwanger, helaas eindigde dit in een vroege miskraam. Ik raakte in januari 2015 weer zwanger en ook deze zwangerschap werd een miskraam. We gaven onze droom natuurlijk niet zomaar op en ik raakte weer zwanger in maart 2015, dit keer leek het in eerste instantie goed te  gaan, mijn testen bleven positief al verloor ik wel bloed,  ik dacht eerst nog heel naief aan een innestelings bloeding, maar toen het bloedverlies verergerde en mijn testen ook positief bleven , trok ik toch bij de verloskunidige aan de bel. Eigenlijk werd ik daar best raar behandeld, ik zei tegen haar dat ik bang was voor een buitenbaarmoederlijke zwangerschap, wat zij eigenlijk gelijk de kop in drukte, want daar had ik toch geen aanleiding toe? Toch mocht ik langs komen waar ze met een gewone buiten echo mijn zwangerschap probeerde in te schatten. Ze kon niks vinden, wat niet gek was ik was immers nog maar pril zwanger. Een week later moest ik terug komen.  De symptomen die bij een bbz hoorden waren inmiddels ook opgetreden, zo had ik last van mijn schouder en van mijn lies. En inderdaad de verloskundige vertrouwde het niet omdat ze zag dat er ‘vocht’ in mijn buik zat, ik ben gelijk doorgestuurd naar het ziekenhuis.  Na een paar bloedonderzoeken en echo’s bleek dat mijn hcg nog niet hoog genoeg was voor een operatie, ze hoopten dat mijn lichaam de fout genestelde vrucht zelf zou afstoten! Het was enorm verdrietig. We zijn een paar dagen in en uit het ziekenhuis geweest tot 2e paasdag 2015, we hadden om 11 uur sochtends een afspraak en om 11.30 lag ik al op de operatie tafel, mijn lijf was alles behalve van plan om het vruchtje zelf af te stoten en mijn hcg begon te stijgen.  Ik was op dat moment precies 8 weken zwanger. In deze operatie hebben ze mijn linker ei leider verwijderd met inderdaad het verkeerd genestelde vruchtje. Op zo’n moment zak je als vrouw zijnde door de grond, het voelt alsof je faalt als  vrouw zijnde. Gelukkig kreeg ik veel steun van mijn vriend en van familie en vrienden. We hebben de kinderwens even geparkeerd om dit verdriet een plekje te kunnen geven en om mijn lijf even te laten rusten. In juli/augustus waren we er weer klaar voor en in september bleek ik weer zwanger!
  4. Hoe reageerde jij en je partner op de zwangerschap? Zowel mijn vriend als ik reageerden eerst wat terughoudend wat natuurlijk niet gek is na al deze gebeurtenissen. Je wilt zo graag blij zijn maar dat is zo lastig. Het duurde voor ons allebei even voor we die ongerustheid konden uitschakelen en konden genieten. Nog steeds kan ik soms  niet geloven dat het deze keer wel goed zou gaan. Ik probeer dat gevoel uit te schakelen en te genieten.  Gelukkig ziet onze uk er op de echo’s goed uit en zien ze geen rare dingen.
  5. Is dit je eerste zwangerschap? Zo niet, hoeveel zwangerschappen heb je al gehad? Het is mijn 4e zwangerschap maar dit is de eerste zwangerschap die goed gaat!
  6. Hoe oud waren jij en je partner bij jullie eerste zwangerschap? Toen ik zwanger raakte was mijn partner 28 en 29 (we zijn inmiddels beide 29)
  7. Hoe reageerde jullie omgeving op de zwangerschap? Mijn ouders waren dol blij en hebben beide een traantje weggepinkt, ook omdat ze het ons zo gunde na alle ellende. We waren voordat we het vertelden eerst naar de gyn geweest om te kijken of het dit keer wel in mijn baarmoeder zat, toen dit het geval was hebben we het onze ouders verteld! Mijn schoonouders waren wat terughoudender, ze waren natuurlijk erg blij voor ons, maar omdat het nog best pril was durfden zij net als ons nog niet helemaal blij te zijn, ook omdat zij het ons ook zo gunde. Nu zijn ze natuurlijk dol blij!! Zussen en vrienden waren super blij voor ons!!
  8. Met wat voor kwaaltjes heb jij inmiddels te maken gekregen? Ik was de eerste 13 weken heel erg misselijk, moe en bij vlagen duizelig, ook kreeg ik ontzettend last van eczeem tot een week of 18. Het 2e trimester ging heerlijk en bij een week of 32 kreeg ik last van het het carpaal tunnelsyndroom wat helaas nog steeds niet over is…
  9. Is het zwaarder dan je had verwacht of valt het mee? Ik had altijd een heel rosekleurig beeld van de zwangerschap, ik dacht ‘ach dat doen we even’. Nou in dat opzicht is het me wel tegengevallen, hahah. Er zijn een hoop dingen die vrouwen niet vertellen als ze zwanger zijn. Maar als je het dan in de groep gooit blijkt dat de helft daar last van heeft gehad! Zoals het carpaal tunnel syndroom, ik had er nog nooit van gehoord, je gooit dat balletje op en ineens heeft de helft van de ex-zwangere vrouwen in mijn omgeving dat ook gehad! Het lijkt wel of vrouwen zich schamen als ze zulke kwaaltjes benoemen, want wij vrouwen moeten het toch aankunnen en sterk zijn!? Terwijl ik het juist fijn vind om lot genoten te hebben! Hahah…  Wel moet ik zeggen dat ik mijn zwangere buik fantastisch vind, ik kan het dan ook niet laten om naar mijn buik te kijken in spiegels en etalages, nu kan het nog 😉
  10. Waar zie je het meest tegen op? Heel eerlijk? De gebroken nachten! Zowel mijn man als ik hebben beide best veel slaap nodig om niet 1 of ander momzilla te worden. Gelukkig schijnt het zo te zijn dat je als moeder een soort stofje krijgt om deze nachten aan te kunnen, daar hopen we dan maar op  😉
  11. Heb je de bevalling al uit gepland of laat je alles op je afkomen? Omdat onze eigenwijze uk in stuit ligt, krijgen wij een geplande keizersnee. Onze wens was in eerste instantie een thuisbevalling, maar omdat de baby bij week 36 nog niet gedraaid was hebben we definitief besloten voor een keizersnee. Ik wilde geen versie omdat ik daar behoorlijk wat vervelende verhalen over gehoord heb en ook een stuitbevalling vond ik te risicovol. Een keizeresnee is vooral voor mij een risico, die neem ik dan graag, ik denk dat ik als volwassen vrouw complicaties beter aan kan dan zo’n klein babytje.
  12. Zijn er speciale dingen die je partner doet tijdens je zwangerschap? Hij mag er gelukkig bij zijn als ik geopereerd wordt, hij krijgt de taak om foto’s te maken en om de verpleegkundige te helpen met het schoonmaken en het in doeken wikkelen van onze uk. Ik vind het bijzonder dat hij het kindje straks op mijn borst mag leggen. Ik denk dat de band tussen vader en kind minstens net zo belangrijk is als de band tussen moeder en kind.
  13. Wat denk je het meeste te gaan missen na je zwangerschap? Ik vind het heerlijk om savonds op de bank te zitten en mijn buik op en neer te zien gaan. Deze laatste weken is onze uk heerlijk actief en laat hij/zij zich goed zien, dat getrappel, dat ga ik missen!
  14. Weten jullie het geslacht van je kindje al? Nee, wij weten het geslacht niet. Ik zag op tv een documantaire waar de (amerikaanse verpleegster) zei: het geslacht weten is het zelfde als je kerst cadeaus open maken voor kerstochtend! Ik was het meteen met haar eens. Het is niet leuk om een ‘pakje’ open te maken voor het feest! Dus wij wachten tot de bevalling! Ook omdat we er al een heel traject op hebben zitten is voor ons het geslacht echt niet belangrijk. We hopen dat het gezond is, maar bovenal dat het gelukkig is!
  15. Heb je veel andere zwangere vrouwen om je heen? Ja, niet in mijn directe vriendenkring maar in mijn kenniskring zijn er redelijk veel vrouwen zwanger. Sommigen zijn inmiddels al bevallen, anderen zijn rond mijn uitgerekende datum uitgerekend.
  16. Doe je aan een cursus zoals zwangerschapsyoga? Nee, ik wilde dit wel gaan doen, maar eerlijk gezegd is het er niet van gekomen. Achteraf was een ‘puf’ cursus ook niet nodig, omdat ik nu toch een keizersnee krijg! Wel heb ik een klein muziekdoosje gekocht wat ik elke avond af draai boven mijn buik, in de hoop dat hij/zij dit zal herkennen…
  17. Ben je blij met je verloskundige? Ik heb nogal wat gynaecologen en verloskundigen gezien in deze zwangerschap. Na mijn vervelende ervaring wbt de bbz bij de eerste verloskundigepraktijk,  mocht ik onder controle blijven in het ziekenhuis bij de gynaecoloog. Daar hadden we een fijne arts. Bij mijn 20 weken echo had ik weer een andere gynaecoloog en toen in de echo wat onduidelijkheid ontstond werden we doorgestuurd naar een ander ziekenhuis en dus weer een andere arts! In week 32 zijn we verhuisd waarbij ik een nieuwe praktijk moest zoeken. Hier ben ik in totaal 2 keer geweest, dit waren fijne verloskundigen, omdat bekend werd dat ik in het ziekenhuis zou bevallen ben ik doorgestuurd naar de afdeling gynaecologie/verloskunde in het ziekenhuis waar ik inmiddels ook veel personeel heb ontmoet 😉 Dus 1 vaste verloskundige/gynaecoloog heb ik niet gehad.
  18. Welke etenswaren mis je het meeste? SUSHI!!!! Zonder twijfel!! Hahaha….

 

Foto’s zijn gemaakt door Sabine Dannenberg Fotografie

Advertenties