1. Hoeveel kinderen heb je en hoe oud zijn ze? Ik heb 1 zoontje en hij is net 17 maanden.
  2. Hoe heet jou kindje en waarom heb je voor deze naam gekozen? Mijn zoontje heet Duuk. Meisjes namen hadden we in overvloed, maar toen bleek het bij de 20 weken echo een jongetje te zijn… Dat was iets lastiger. We wilde een Nederlandse naam. Kort, krachtig en niet veel voorkomend. Via de tante van mijn man hoorde we over een jongetje die Duuk heette. We waren allebei meteen enthousiast over de naam en dat is de rest van de zwangerschap zo gebleven. Duuk zijn 2de naam is Raphi. Mijn opa heette Raphaël dus daar is hij naar vernoemd.
  3. Ben je een werkende mama of een thuisblijf mama? Zou je het anders willen? Ik ben een werkende mama. Had ik dit anders gewild? Ja en nee. Mijn ideaal beeld is altijd geweest dat ik thuis voor mijn kindje(s) zou zorgen. Helaas is dit financieel niet haalbaar, maar omdat het moederschap me veel zwaarder valt dan gedacht, vind ik het ook wel fijn om af en toe even de deur achter me dicht te trekken en even iets anders te zijn dan moeder. Na de bevalling heb ik bijna een jaar thuis gezeten en daar werd ik geen leukere moeder van. Nu ik weer aan het werk ben, merk ik dat ik er meer van kan genieten als ik thuis ben.
  4. Gaat jou kindje naar het kinderdagverblijf/peuterzaal? Zoja waarom? Nee, Duuk gaat niet naar een kinderdagverblijf.
  5. Heb je nog andere personen zoals opa’s of oma’s die oppassen? Zoja wanneer? Mijn man en ik werken allebei in de zorg en dat betekend, wisselende diensten. Dat heeft wel als voordeel dat we onze diensten zo af kunnen stemmen dat er bijna altijd 1 van ons thuis is. Mochten we wel een keer tegelijk werken dan past er iemand van de familie op. Ik ben wel heel kieskeurig wie er wel en niet op mogen passen. Ik vind het lastig om mensen te vertrouwen als het om de zorg voor Duuk gaat. Op dit moment durf ik Duuk met een gerust hart bij een paar mensen achter te laten, maar dat maakt het regelen van oppas er niet makkelijker op.
  6. De beste aankoop voor je kindje is? Duuk had heel veel moeite om in slaap te komen als we hem in zijn eigen bedje legde. Totdat we een projector met muziek voor hem hebben gekocht. Als hij naar bed ging zette we deze aan en hij speelde dan 15 minuten een rustig muziekje en projecteerde verschillende plaatjes op het plafond. Duuk sliep vaak al voordat de 15 minuten om waren. Wat een uitvinding!
  7. Wat is het leukste/mooiste cadeau wat je ooit hebt gehad voor je kindje? Mijn vriendin heeft een geboortesteen gemaakt van keien. Deze heeft ze geverfd en met de hand heeft ze al zijn gegevens erop geschilderd. Op de steen zitten 3 lieveheersbeestje, papa, mama en Duuk. Zo orgineel en daar hou ik van.
  8. Wat is er veranderd in je leven sinds je mama bent? Alles! Mijn wereld staat totaal op zijn kop! Nu na 17 maanden begin ik her en der weer een beetje structuur te krijgen maar dat was allemaal compleet weggevaagd. Je kunt je van te voren niet indenken wat voor een impact een kindje op je leven heeft. Opeens kun je niet zomaar even naar de winkel. Voordat je kunt vertrekken lijkt het wel alsof je op vakantie gaat en dat alleen maar voor een paar boodschapjes… Luiers, check. Speen, check. Voeding, check. Spuugdoekjes, check. Onderstel maxicosi, check. Mijn hele wereld draaide om de zorg voor Duuk. Voor mij was het extra zwaar omdat ik na de bevalling in een depressie ben geraakt. Mijn leven bestond alleen nog maar uit Duuk! Luiers verschonen, voeden, hem in slaap wiegen en hem dan vooral niet in bed leggen, want dan kon ik weer opnieuw beginnen. De uurtjes slaap die ik normaal maakte, waren in het begin ver te zoeken. Omdat ik tijdens de zwangerschap al slecht sliep, herstellende was van een keizersnede en ontzettend moe was van al het nachtelijk voeden en zorgen, was mijn energie op. En dat haal je gewoon amper nog weer in. Ze zeggen dan zo makkelijk, dan moet je iets voor jezelf gaan doen, maar dat is zo makkelijk nog niet. Ik heb heel sterk het gevoel dat ik voor mijn kindje moet zorgen als ik thuis ben en hem niet naar de oppas kan brengen om iets voor mezelf te gaan doen. Ik ben dan ook wel een beetje, of een beetje boel ;-), een perfectionist en eis misschien ook wel te veel van mezelf. Dat is denk ik wel de grootste verandering in mijn leven, weinig tijd voor mezelf om te ontspannen.
  9. Waar shop jij de leukste kinderspullen? Wij gaan regelmatig naar een winkeltje in Wolvega voor kleding. Verder ben ik gek op houten speelgoed en speelgoed van vroeger, dus dat haal ik overal vandaan.
  10. Wat is jou favoriete kinderkleding merk? Noppies en name-it zijn wel de grote favorieten. Van deze merken hebben we vooral kleertjes voor als we weg gaan. Verder ben ik fan van de hema. Goede prijs, kwaliteit verhouding.
  11. Wat is het leukste aan het moederschap? Wat vind je zwaar aan het moederschap? Het leukste en het zwaarste zijn bij mij vaak in elkaar verweven. Ik kan op het ene moment ergens heel erg van genieten, maar op het andere moment vind ik dat mega zwaar. Met Duuk op stap gaan bijvoorbeeld. Laatst zijn we naar de dierentuin geweest en dat was geweldig. Als ik hem dan zo zie wandelen, naar alle dieren zie kijken en zie hoe hij alles aan het ontdekken is dan kan ik me niets mooiers voorstellen. Maar er is voor mij ook een keerzijde. Tijdens mijn studie heb ik veel geleerd over het opvoeden van kinderen en ik dacht dat ik dan ook wel zou kunnen. Maar dat blijkt toch tegen te vallen. Bij je eigen kind werkt het toch net even anders dan bij andermans kinderen. Ik raak bijvoorbeeld helemaal in de stress als Duuk huilt en jammert. Ik moet honderd keer zeggen dat iets niet mag en dan doet hij het gewoon nog een keer met een lach op zijn gezicht. Het verbaasd me telkens weer dat zo’n klein mensje mij helemaal tot waanzin kan drijven. Ik kan dan ook echt opzien tegen de dagen dat ik alleen thuis ben met hem of dat ik alleen met hem de deur uit moet. Dan ben ik van te voren al bezig in mijn gedachten; als hij maar rustig blijft, als hij maar niet huilt, hopelijk luistert hij vandaag. Ik weet met mijn verstand allemaal heel goed hoe het werkt en dat mijn boosheid en frustratie naar hem, zijn gedrag alleen maar versterkt, maar mijn gevoel is zo anders. Dat het zo zwaar zou zijn dat heeft niemand mij verteld. Je hoort altijd alleen maar hoe geweldig het is om moeder te zijn, maar er is ook een andere kant. Ik ben hier altijd heel open en eerlijk in geweest en dan hoor je dat veel meer vrouwen hiermee te maken hebben. Het is zo jammer dat daar niet meer aandacht aan gegeven wordt. Bevallingen gaan niet altijd zoals gepland, borstvoeding geven is niet zo simpel als het lijkt en voor een kindje zorgen kost heel veel energie, energie die ik in ieder geval na een “mislukte bevalling en borstvoedingspoging” niet had. Als ik van te voren had geweten dat het ook allemaal zo zou kunnen zijn, dan was ik denk ik minder diep in een depressie geraakt. Door alle mooie verhalen en plaatjes maak je een beeld en dat beeld blijkt dan, in mijn geval, niet reëel te zijn. En nu zitten we in een fase dat Duuk grenzen gaat opzoeken. Dat doet hij al een tijdje maar dat wordt steeds meer. En verrassing… dat doet hij het liefst bij mama! Ze zeggen dat dat komt omdat hij zich veilig voelt en dan gaat hij alles uitproberen. Ik blijf dat nu elke keer herhalen in mijn hoofd als ik voor de 100ste keer moet zeggen dat hij niet aan de knopjes van de tv mag komen. ,,Hij doet dit bij mij omdat hij mij heel lief vindt en zich veilig voelt bij mij…” Ik kan nu wel zeggen dat ik ook steeds meer kan genieten van het moederschap. Ook als ik terug kijk op de afgelopen maanden dan zie ik niet meer alleen de negatieve dingen maar ook de momenten waarop ik heerlijk van hem heb genoten. Als hij lekker op mijn borst lag te slapen en geluidjes maakte. HEERLIJK!!! Of uren naar hem kijken als hij ligt te slapen of lag te spelen in de box. Ik voel me ontzettend gezegend dat ik dit wonder mee heb mogen maken en dat ik de mama mag zijn van een geweldig ventje! De negatieve ervaringen hebben mij gevormd zoals ik nu als moeder en vrouw in het leven sta, maar de positieve ervaringen hebben mij op de been gehouden en maken dat ik ervoor wil gaan. Ik wil genieten van een heel mooi leven met mijn gezin!
  1. Waar zijn jij en je partner het wel eens niet over eens in jullie opvoeding? We zijn het niet altijd eens over wanneer we reageren op het huilen/jammeren/zeuren van Duuk. Ik reageer vaak sneller dan mijn man. Dat zorgt regelmatig voor de nodige discussies 🙂
  2. Is de relatie met je partner veranderd sinds jullie ouders zijn geworden? Onze relatie is zeker veranderd. We hebben veel minder tijd voor elkaar. Omdat we elkaar vaak afwisselen met werken zien we elkaar even vluchtig. We proberen 1 keer per maand samen iets leuks te gaan doen, maar dat schiet er toch vaak weer bij is. Dan komt mijn gedachte weer boven; ,,Ik kan Duuk niet elke keer wegbrengen als ik iets leuks wil doen.” We moeten nu echt onze agenda’s trekken om tijd samen door te brengen.
  3. Hoe is de relatie met vrienden sinds je mama bent? Ik heb minder contact met vriendinnen dan voor die tijd. Misschien komt dat ook wel doordat ik in het begin niet goed in mijn vel zat en iedereen op afstand hield. Ook hebben de meesten nog geen kinderen en lijken niet altijd goed te begrijpen dat ik ’s avonds niet zomaar meer weg kan.
  4. Wat is de beste advies die je ooit gekregen hebt over het moederschap? Dat ik moet doen wat voor mij goed voelt. Iedereen komt met goed bedoelde adviezen, maar bij mij werkte het allemaal even anders en ik probeer altijd iedereen tevreden te stellen. Ik laat me snel overhalen om bijvoorbeeld toch nog te gaan proberen om borstvoeding te geven. Mijn vriendin zei dat ik nu aan mezelf en aan Duuk moest denken en dat ik daarin op mijn eigen gevoel af moet gaan. Dat dat niet fout is. Toen ik dat vaker ging doen, viel er een last van mijn schouders.
  5. Welke leeftijd van je kindje vond je het zwaarste? Waarom? Ik vond baby’s altijd heel erg leuk, maar ben er nu wel achter dat baby’s van jezelf heel anders zijn. Ik vond het erg lastig dat ik niet wist wat hij had als hij huilde. Ik ging dan het hele riedeltje af, schone luier, flesje, slapen, etc. maar dan was ik er vaak nog niet achter wat er nou aan de hand was. Laat maar huilen, dat is goed voor zijn longetjes… Nou echt niet, dat huilen ging door berg en been, dus dan liep ik de hele dag met hem te wiegen. Hij kan nu iets beter duidelijk maken wat hij wil en hij is lekker mobiel dus het gaat nu gelukkig beter.
  6. Hoe ziet jullie weekend eruit? We hebben niet vaak echt weekend vanwege ons werk, maar als we allebei vrij zijn dan gaan we zaterdagochtend altijd even naar de markt. Duuk ziet dan allemaal “jamjam” en wil aan alle bloemetjes ruiken dus daar moeten we wel even de tijd voor nemen. Verder doen we in het weekend lekker rustig aan. ’s Ochtends vaak nog even tv kijken in bed, ’s middags lekker buiten spelen of met de hondjes naar het bos.
  7. Als je even tijd hebt voor jezelf, wat doe je dan het liefst? Als ik tijdens de slaapjes van Duuk even tijd heb dan kijk ik graag een filmpje. En als ik echt even weg kan omdat papa thuis is, dan ga ik even gezellig koffie drinken met een vriendin.
  8. Wat wil jij je kindje mee geven voor later?

Lieve Duuk,

wat een prachtig wondertje ben je! Je bent zo’n vrolijk mannetje en ik hoop dat je zo’n positief mens blijft. Ik hoop dat je je hart blijft volgen in alles wat je doet. Wees blij met jezelf, je bent perfect zoals je bent!

Ik hou van jou!

Dikke kus mama

 

Advertenties