Gast blogger Larissa

Ons Leven met Luna!!

Afgelopen weken leek ik wel overuren te draaien. En extra diensten op mijn werk, veel afspraken staan voor Luna en daarnaast de normale dingen doen werd even teveel.
Ik ging door mijn rug ūüė£.
Pijnstillers en 2 x per week naar de fysio kon er ook nog wel bij in ons toch al drukke schema. Resultaat : een wervel die iets verschoven is en de spieren erom heen hebben een flinke knauw gehad.

Daarnaast werd Luna weer ziek en kreeg ze weer een antibiotica kuur . Na 5 dagen ging het beter en een week na de kuur weer ziek en weer een kuur. Nee dus, we gaan dit anders aanpakken.

Geloof erin of niet maar ik ben van mening dat antibiotica ook de goede cellen in je lijf kapot maken en zeker als je vanaf geboorte af aan iedere dag niks anders hebt gehad. Dus op naar een Homeopaat.

Wij zijn erg van de gezonde voeding, alles voor Luna is biologisch omdat ze geen zout mag( je nieren moeten dit afbreken en dit kost best veel tijd en met 1 nier gaat dat nog moeizamer dus geen zout voor ons kleine dametje) en E-nummers ben ik al helemaal geen fan van dus wie weet kunnen we haar met ondersteuning wat meer weerstand geven.

Natuurlijk hebben we ook gewoon normale en leuke dingen in ons leven met Luna begrijp me niet verkeerd maar op het moment is haar slechte slapen , vastklammen aan mij en daarbij dat ik dus niet mag tillen echt even teveel en ben ik het soms wel eens even zat. Natuurlijk doe ik alles met al mijn liefde maar ook hier speelt de vraag weleens op waarom toch…..ik had dit liever heel anders gewild.
Dit is helaas niet zo dus geef ik mezelf maar weer die schop onder me kont en met wat make-up zie ik er niet uit alsof ik iedere ochtend om 04:15 opsta en tot meestal half 9 s’avonds met Luna bezig ben om s’nachts ook met regelmaat een keer of 2 eruit te gaanūüėī

Ik kom tijd tekort en op mijn 2 vrije dagen loop ik praktijk in en uit of ben ik continu aan het bellen om afspraken te regelen voor haar. Het medisch dossier opvragen voor de Homeopaat heeft me 2 weken gekost en toen ik alle lijsten binnen had met medicijnen die ze tot nu toe ooit heeft gekregen schrok ik erzelf van……..4 a4tjes vol ūüė≤.
Op dat moment besefte ik weer even hoe heftig het allemaal is geweest en heb ik ook even staan huilen. 2.5 jaar oud en nu al zoveel troep dat kleine lijfje in gekregen.

Over 1.5 week ga ik heerlijk een paar dagen naar Barcelona met Luna en mijn zusje en kan niet wachten om even te genieten van de zon ( niemand die mijn wallen ziet met een zonnebril op ūüėĀ)
Op de planning staat sowieso lekker eten, de dierentuin van Barcelona schijnt geweldig te zijn dus die wordt ook bezocht en uiteraard shoppen. Mijn kleine dame heeft al een erg goede smaak en waar kan je beter shoppen als in Barcelona ūüėÉ
Ik zal als ik terug ben uit Barcelona jullie vertellen hoe leuk en fijn we het hebben gehad, uiteraard met wat gave vakantie foto’s

Liefs Larissa

Advertenties

Het zwangerschap/bevallingsverhaal van Nesserine

Hallo lieve lezers,

Na lang wikken en wegen heb ik toch besloten om drie maanden na de geboorte van ons dochtertje mijn bevallingsverhaal op papier te zetten. Wel een beetje spannend hoor, omdat het toch wel iets van ons samen is. Laat ik bij het begin beginnen: Ik, Nesserine Mejri- Cortie, ben al 7 jaar stapelverliefd op mijn man Yannick Cortie. Vier jaar geleden zijn wij samen gaan wonen en een maand later kwam er al een huisgenootje bij, ons hondje Liv.

Wij fantaseerden al heel lang over een kindje van ons samen en √©√©n ding wisten we zeker, wij wilden op jonge leeftijd ouders worden, als het ons gegeven zou zijn natuurlijk. Voor onszelf hadden wij in ons hoofd ‘eerst alles op een rijtje en dan aan een kindje beginnen’. Een aantal jaar later is dit idee werkelijkheid geworden. Beide een goede baan (mijn man als voetballer en ik als verpleegkundige) en samenwonend in Amsterdam, besloot ik in april (een maand voor onze bruiloft) te stoppen met de pil. Als kind droomde ik al van een sprookjesbruiloft, welke dan ook plaats vond in mei vorig jaar in Tunesi√ę. Nu hoor ik je denken ‚Äėwaarom in Tunesi√ę?‚Äô Dit omdat ik zelf half Tunesisch ben, daar veel familie heb wonen en het zomers altijd mooi weer is. Voor ons een droombruiloft, samen met onze geliefde familie en vrienden!

Na onze prachtige bruiloft was een baby dan ook erg geliefd. Wij hadden nooit gedacht dat het allemaal zo ontzettend snel zou gaan. Na twee weken was het al raak, maar door alle bruiloft stress heb ik daar niet bij stilgestaan. Onze baby had dus als klein boontje onze bruiloft meegemaakt! Het allermooiste huwelijkscadeau was toen wij tijdens onze huwelijksreis naar de Malediven een positieve test in handen hadden en erachter kwamen al 5 weken zwanger te zijn. Wow! wat een mooi en tegelijkertijd emotioneel gevoel was dat. Wat waren wij trots dat er een mini mensje in mij groeide. Tijdens onze huwelijksreis hebben wij enorm genoten van het mooie eiland. Helaas voelde ik mij enorm ziek, zwak en misselijk. Maar ik dacht dit neem ik maar voor lief, want je moet er toch wat voor over hebben.

Dit misselijke gevoel heeft 15 weken aangehouden en in plaats van aankomen viel ik 6 kg af! Toen ik mij wat beter ging voelen vlogen de dagen, weken en maanden voorbij. Vanaf 20 weken veel last van bekkeninstabiliteit gehad, maar met minder werken, rust en fysiotherapie hield ik het wel vol. Op 30 januari was ‘de’ uitgerekende datum en verwachtten wij een dochter. Omdat ik hier zo naar toe leefde en stiekem hoopte dat ze eerder zou komen, was het tijdens de 40 weken controle extra spannend om te weten hoe het ervoor stond. Op naar de verloskundige in de hoop dat zij mij kon strippen om de bevalling op te wekken, aangezien ik al maanden rondliep met bekken klachten en de pijn de laatste weken niet meer vol te houden was.

Maar helaas.. mijn baarmoedermond zat nog helemaal dicht en zij moest mij teleurstellen. Toen waggelde ik nog even door, want ja.. je hebt het toch niet in de hand.. Stiekem toch wel wat ananas gegeten en andere bijgelovige trucjes geprobeerd om de wee√ęn op te wekken. 40+3 dagen, ik had al de hele dag last van een soort menstruatie-achtige buikpijn maar niet bij nagedacht dat dit voortekenen zouden kunnen zijn, aangezien de verloskundige zei dat het er naar uit zag dat het nog wel even zou duren. Mijn man is voetballer en voetbalde dat moment in Duitsland. Alsof het zo had moeten zijn stond hij die middag als ‘verrassing’ voor de deur omdat hij een dag vrij was na zijn trainingskamp.

De buikpijn hield aan en s ‚Äėavonds voor het slapen gaan nog even onder een warme douche gestapt. In bed nog samen het getrappel in mijn buik gevoeld en toen gaan slapen. Alleen zat het slapen er voor mij niet in. Terwijl mijn man Yannick al op 1 oor lag werd de buikpijn erger en ben ik om half 1 s ‚Äėnachts toch maar weer onder de douche gestapt, dat zou de pijn wat moeten verlichten. Maar helaas‚Ķ de pijn werd heviger en ben ik begonnen met timen. Dit waren echt wee√ęn! Om de 2-3 minuten kwamen ze al, ik riep Yannick want ik hield het niet meer van de pijn. Hij heeft mijn moeder gebeld (die ik ook bij de bevalling aanwezig wilde hebben) en zij kwam er meteen aan.

De verloskundig werd ook gebeld en stond al om 01:30 uur binnen. Ik had na een uur tijd al 4 cm ontsluiting, wow dat ging snel! In mijn geboorteplan stond dat ik een bad bevalling wilde, maar er moest op dat moment wel een bad beschikbaar zijn. De verloskundige belde naar het OLVG West en er was gelukkig een kamer met bad vrij. Ik was zo blij dat het in bad bevallen door kon gaan. Hup de auto in met die vreselijke wee√ęn, eenmaal in het ziekenhuis het bad vol laten lopen en er in gestapt, dit leek wel een mega grote jacuzzi. Maar in plaats van ontspannend liggen in een jacuzzi, pufte ik die rot wee√ęn weg. Wat een helse pijn was dit!

Na een uur moest ik eruit om te kijken hoe ver de ontsluiting was. Op dat moment braken mijn vliezen en was het vruchtwater niet helder maar groen. Onze dochter had in het vruchtwater gepoept en mijn bevalling werd plots een medisch verhaal, een bad bevalling ging dus niet meer door. Dit was echt even omschakelen. Omdat het ziekenhuis geen kamer vrij had voor een medische bevalling, werd ik ook nog eens overgebracht naar een ander ziekenhuis. Ik dacht bij mezelf ‚Äėpfff heb ik dit!!‚Äô Maar, alles om mijn dochter gezond geboren te laten worden! De ambulancerit van het OLVG naar het VU ziekenhuis leek eeuwen te duren en ik probeerde de wee√ęn ingesnoerd op een brancard op mijn zij op te vangen.

Eenmaal aangekomen stond er een heel team met wel vijf man voor mij klaar! Ik werd aan de CTG gelegd en inwendig werd er een draadje op de baby haar hoofd geplakt zodat ze alles goed in de gaten konden houden. Aangezien de wee√ęn heftig waren en om de 2 minuten kwamen had ik geen tijd om bij te komen en om pijnstilling te krijgen. De uren tikte voorbij en ik heb geloof ik wel 100 keer gezegd ‘hoelang nog?’ ‘Ik kan dit niet’ ‘ik wil niet meer’. Gelukkig hielp Yannick mij echt enorm goed met mijn ademhaling en het puffen, zonder hem was het mij echt niet gelukt. Hoe rustig en kalm hij bleef om mij te helpen was echt ongelofelijk. Ook mijn moeder was er bij en loodste mij er doorheen, maar die vond het als moeder zijnde natuurlijk erg naar om te zien hoeveel pijn haar dochter op dat moment had. Ik ben achteraf enorm blij dat hun twee erbij waren!

H√®h√® eindelijk iets voor half 8 s ‚Äėochtends, na een hele nacht doorhalen, was mijn ontsluiting 10 cm! Ik mocht eindelijk wat doen. Na 70 minuten heftige en pijnlijke perswee√ęn is op 2 februari 2017 om 08:27 uur onze prachtige dochter No√© Cortie geboren. Een flinke dame van maar liefst 4150 gram en 50 cm. Dolgelukkig zijn wij dat zij gezond en wel op de wereld is gekomen! Het allermooiste moment uit mijn leven, zo bijzonder hoeveel liefde je meteen voelt. Heel clich√© maar echt iets om nooit te vergeten.

Helemaal in de wolken kijkend naar mijn meisje moest mijn placenta er nog uit. Dit ging alleen niet vanzelf, met flink wat duwen op mijn buik en een injectie oxytocine in mijn been kwam mijn placenta er gelukkig uit. Daarna nog twee injectie spuiten daar beneden.. ik dacht bij mezelf dat kan er ook nog wel bij en na het hechten van gelukkig maar vier hechtingen (sorry voor de details) kon het genieten beginnen! Die middag nadat ik zelf geplast en gedoucht had met hulp van een verpleegkundige (en ik nu zelf als pati√ęnt) mochten wij naar huis. Meteen op een roze wolk kon de kraamtijd beginnen! Bedankt voor het lezen van mijn bevallingsverhaal!

Liefs, Nesserine de trotse mama van Noé.

Gast blogger Larissa

Ons leven met Luna!

Afgelopen dinsdag hebben we een observatie ochtend gehad met de psycholoog.

Het beestje heeft nu officieel een naam. Zware verlatingsangst naar mij, extreme verbondenheid met mij, een abnormale hoge pijngrens en daarboven op een te slim meisje voor der leeftijd gecombineerd met temperament en koppigheid maakt het plaatje compleet.

Er werd weer EMDR voorgesteld, hier heb ik voor nu even nee opgezegd. Ik wil niet meer trauma naar boven halen wat nu niet speelt en voor nu oogt het niet dat ze last heeft of nachtmerries heeft over alle ziekenhuis periodes. Dit gedrag is wel een verloop van alles maar dat is niet heel gek.

Voor nu gaan we op spelende wijs kijken waar er gaten liggen zodat ze iets meer afstand van mij kan nemen en zichzelf hier ook veilig bij voelt. Want zoals van het weekend dat we met vrienden zijn en ik even naar buiten stap en papa gewoon bij der was sloeg ze zo in paniek dat ze alles bij elkaar schreeuwde en op spullen begon te schoppen en slaan. Dit is niet alleen erg vervelend en naar om te zien en horen maar ook weer een teken dat het der zelf erg in de weg zit.

Voor dit alles hebben we 3kwart jaar want dan ga ik samen met mijn vriend een weekje op vakantie ( zonder kinderen) we zijn dan 5 jaar samen en ondanks dat we ze mega zullen missen kijk ik er ook onwijs naar uit.
Een weekje bijkomen, even geen stress en zorgen en voornamelijk een weekje doorslapen.

Voor nu ga ik oververmoeid en met hoofdpijn naar mijn werk toe , het was weer een rommelige nacht helaas. Maar ondanks mijn vermoeidheid schatte de psycholoog mij wel 5 jaar jonger ( zie ik er misschien toch nog niet uit als een hele zombie ūüéČūüéČ)

Ontmoet gast blogger Larissa!

Ons leven met Luna!!

Hai hai , laat ik beginnen met mijzelf voor te stellen.

Ik ben Larissa Tunteler, 31 jaar en woon in Beverwijk. Hier woon ik samen met mijn partner, zijn zoon van 7 en onze dochter van 2.5.

Na ruim 13 jaar ben ik mijn jeugdliefde weer tegen gekomen en zijn wij weer samen
Hierbij kreeg ik een Bonus zoon kado van net 3 jaar oud.
Dit maakt mij dus tot st (l)iefmoeder.
Alhoewel het niet altijd rozengeur en maneschijn is geweest zou ik dit kereltje niet meer weg kunnen denken uit mijn leven en voelt hij net zo eigen als onze dochter voor mij is.

Na bijna 10 maanden kwamen wij erachter dat ik zwanger was (gepland en zeker erg welkom) .
Zoals jullie misschien in mijn Bevallingsverhaal (eerder geplaatst op deze site) hebben kunnen lezen is onze dochter geboren met een nierafwijking en hebben ze een paar dagen voor haar 1e verjaardag een nier weggehaald.
Dit heeft tot op de dag van vandaag een flinke invloed op ons leven en daar ga ik dan ook over Bloggen.

Het leven met een peuter kan soms erg frustrerend zijn ( ik kom er eerlijk voor uit dat ik soms wel eens het idee heb dat ik compleet gestoord wordt en dan zeg dat ik ze achter het behang plak en de deur uit ren en verhuis )

Het leven met een peuter die ook nog eens slaapproblemen, trauma’s en gedragsproblemen heeft ( lees: verlatingsangst richting mij en hevig overdreven aan mij vastgekleefd zitten ) door alle ziekenhuisopnames maakt het soms nog ingewikkelder.

Heb je weleens geprobeerd om te poepen terwijl er een kind bij je op schoot zit, de halve wc rol kapot trekt ,de wc tussendoor probeert door te trekken (bah) en als je er buiten de wc zet de deur in probeert te slaan en schoppen en dit met een geluid en volume waar het luchtalarm op maandagmiddag 12 uur jaloers op zou zijn…..
Wie had ooit gedacht dat naar de wc gaan een heuse onderneming zou worden
Ik houdt mij vast aan de gedachten : een gefrustreerde moeder maakt je nog geen slechte moeder, het is slechts een momentopname.
Iets in de trend van het is een fase het is een fase het is een fase het zijn monsters het is een fase .

Over hoe ons leven en de paden die wij bewandelen qua hulp voor onze dochter, hoe wij hierzelf mee omgaan en hier en daar een lichte inzinking op zijn tijd ga ik jullie de komende tijd meer over vertellen.

Voor nu ga ik dit geweldig lieve mooie meisje wat ze ondanks alles gelukkig ook is en mezelf heel gelukkig mee prijs, proberen naar bed te krijgen. Wens je me succes ?

Liefs Larissa

Het verhaal van Iris

Twee streepjes verschijnen op de zwangerschapstest. Het blijft toch schrikken! Onzekerheid, maar ook blijdschap. Een nieuw avontuur tegemoet.

Een echt gezinnetje! Burgerlijker kan het niet. En buiten de misselijkheid voelde ik me de eerste drie maanden fantastisch, onoverwinnelijk! Na die drie maanden verdween de misselijkheid, maar hiervoor komt somberheid in de plaats. Ik was moe, kreeg last van huilbuien, onzekerheid, wil ik dit wel? Kan ik het wel aan? Hierover sprak ik niet met mijn man. Uiteindelijk wilde ik ook niet klagen.

Gelukkiger werd ik er niet op. Het schuldgevoel ging knagen, de onzekerheid nam toe. Het uit bed komen lukte voor geen meter meer. Ik bracht de dagen in bed door. Uiteraar wel zo dat mijn man hier geen weet van had. Ik was uit bed als hij naar zijn werk vertrok en zodra hij de deur weer binnen stapte na zijn werk had ik het huis aan kant en was er gekookt.

De dagen sleepten zich voort en ik had geen idee waarom ik me zo voelde. Ik durfde er ook met niemand over te praten. Sterker nog, ik dacht op den duur dat dit normaal was. Het zou weer beter gaan na de bevalling. Als de kleine er was zou ik vast intens van hem houden en met liefde voor hem zorgen.

Helaas…

Ik had een redelijk voorspoedige bevalling. Inleiding met betrekking tot langdurig gebroken vliezen, weeenstorm, de alles verlichtende ruggenprik en na 20 minuten: daar was hij dan. De onvoorwaardelijke liefde was er niet. De liefde die ik zag op het gezicht van mijn man, die deelde ik niet. Het enige wat ik dacht: ‚Äúzo, dit is klaar, wie wil hem hebben‚ÄĚ?

Het schuldgevoel nam toe. Het bleek een huilbaby. Mijn gebrek aan moedergevoelens weet ik daaraan. Ik kon niet meer, op van het gehuil, de onzekerheid, de wanhoop.

En toen vertelde iemand mij: jij hebt een postnatale depressie. Iets waarvoor de kraamhulp mij al had gewaarschuwd omdat ik maar door en doorging. Dat had ze dus goed gezien, die eerste week al. Jammer dat er op dat moment nooit aan de bel is getrokken (en ook dat ik er niet over praatte) want dan had het niet zo lang hoeven duren.

Toen onze zoon acht maanden was, was ik er eindelijk van overtuigd dat er iets moest veranderen. Volgens internet was de beste remedie gezond eten en sporten. Op dat punt ben ik gestart met hardlopen. Uiteindelijk is dit mijn redding van de postnatale depressie geweest. Toen onze zoon anderhalf was, was ik eindelijk weer een beetje mens. Ik kreeg zowaar iets van moedergevoelens. Deed alles niet meer plichtmatig maar ook uit liefde en genegenheid.

Met deze geschiedenis in ons achterhoofd kwam de vraag: ‚ÄúWel of geen tweede kindje‚ÄĚ?

Inmiddels was ik volledig hersteld en had ik het gevoel het aan te kunnen. Wel met de afspraak dat ik aan de bel zou trekken bij mijn man mocht het weer de verkeerde kant op gaan.

Vol goede moed de pil de deur uit. In sneltreinvaart waren we weer zwanger en wederom waren de eerste drie maanden fantastisch. Iedereen was op de hoogte van mijn geschiedenis en ik kon ook altijd terecht bij mijn verloskundigen. Toch ging het weer mis. Ondanks dat ik deze keer wel sprak over mijn gevoelens was het nog sneller veel zwaarder. Ik had de zorg voor onze temperamentvolle peuterpuber en daarbij moest ik dealen met mezelf. Het dieptepunt bereikte ik ongeveer met 25 weken zwangerschap. Ik zat er volledig doorheen, was continu doodmoe, had het gevoel mijn eigen kind niet meer aan te kunnen en wilde alleen nog maar dood. Zo diep had ik met mijn eerste zwangerschap niet gezeten. Mede doordat ik niet voor iemand hoefde te zorgen overdag en veel sliep. Ik wist niet meer waar ik het zoeken moest.

Een oplettende verloskundige kreeg het voor elkaar dat ik mijn volledige verhaal deed. Ze handelde supersnel en ik kon al heel snel bij de GGZ terecht. Hier kreeg ik meteen gesprekken en een psychiater. Mijn angst werd werkelijkheid: ik moest aan de antidepressiva. Mijn onrust en stress waren slechter voor de baby dan de bijwerkingen van antidepressiva. Op dat moment was het aller diepste punt voor mijn gevoel bereikt. Niet roken, niet drinken, gezond eten etc. En nu? Nu moest ik aan de antidepressiva.

Achteraf gezien blijkt dit de beste keuze te zijn geweest die ik had kunnen maken. De inwerktijd is ongeveer zes weken, maar bij mij sloeg het eerder aan. En het maximum aantal mg dat mocht in de zwangerschap heb ik nooit nodig gehad. Langzaamaan begon het licht weer een beetje te schijnen aan het einde van de tunnel. Ik knapte langzaamaan weer iets op. De combinatie van medicijnen en gesprekken waren voor mij de hulp die ik op dat moment nodig had en uiteindelijk naderde de bevalling.

Ik had er veel vertrouwen in dat ik niet weer in een postnatale depressie terecht zou komen. In de eerste instantie dacht ik ook dat dit niet was gebeurd. Ik had nu wel meteen moedergevoelens, een blauwe wolk. Ik bleef nog enige tijd aan de antidepressiva, maar wilde daar al snel mee stoppen. Geen goede keuze geweest, aangezien ik toch weer een depressie heb gekregen. Gelukkig niet zo erg als bij de eerste, maar toch wel weer aanwezig.

Ook nu was ik na anderhalf jaar gelukkig weer aardig de oude. Ik ben helemaal van de antidepressiva af en we hebben het goed met ons gezin van vier. Ik ben erg dankbaar voor twee gezonde kinderen, maar het had heel fijn geweest als er meer openheid over zwangerschapsdepressies/postnatale depressie zou zijn. Je voelt je zo ontzettend eenzaam, wanhopig en schuldig!

mijnmama

Een “gewone” mama dag van Celine Purcell

Bekende mama Celine Purcell verteld over haar dag met haar kleine meisje. Zij is onder andere bekend van Goede tijden slechte tijden en Kinderen geen bewaar. Ook heeft zij in vele musicals gespeeld zoals Les Misérables, Mamma Mia! & Wicked.

Een ‚Äúgewone‚ÄĚ mama dag? Dat was de vraag, of ik iets wou schrijven over een gewoon dagje met m‚Äôn meisje. En daar dacht ik eens even over na. Ten eerste vind ik er nog steeds niets gewoons aan, dat ik gezegend ben met zo‚Äôn lief, klein, mooi meisje dat wij gewoon ‚Äúde onze‚ÄĚ mogen noemen. Maar los daarvan zij alle dagen toch echt heel verschillend.

Ik heb winterse, zomerse en lente dagen. Dagen in de speeltuin, het zwembad, gewoon aan de koffie of samen onderweg. Niet te vergeten, dagen dat ik moet werken, in een theater, ver weg of in een studio dichtbij. Dagen dat ik lekker thuis ben en we rustig met melk en havermout in pyjama kunnen blijven. En dan zijn er natuurlijk nog die dagen dat ik Hollandse Glamour heb. Jep hoort er soms ook bij met deze mama. Ik bedoel dan een premi√®re, feest of auditie. Waar ik door de regen in een ‚Äústrapless‚ÄĚ met kippenvel heen ga‚Ķ

It’s not all bad hoor! Want al heb ik mijn theater leven wel op een wat lager pitje gezet voor deze kleine soms zijn dat soort dagen ook erg leuk. Alleen ook erg veel werk… Ik ben de hele dag eigenlijk aan het weggaan en wil alles goed achterlaten. Met daarbij als eind doel op tijd in de taxi stappen en er zelf natuurlijk uitzien alsof ik met Maxima ga eten… No problem? Deze nieuwe rol bleek wel een uitdaging die ik aan ben gegaan.

Ik ben er nu gelukkig wel achter dat er net als met alles een enorme leercurve zit aan het mama zijn. Is natuurlijk ook heel logisch, je begint bij bijna geen enkele nieuwe baan meteen als directeur maar met moeder zijn lijkt dat soms wel nodig. Je krijgt die kleine mee naar huis, in ons geval midden in de nacht. Ik beviel om half 10 en na wat relaxen, de verplichte plas van mama en een kopje thee gingen we in het holst van de nacht met gevulde Maxi Cosi naar huis.

Zo bizar eigenlijk! Ik had veel gelezen maar precies hoe ik haar nou in d’r eentje in dat bedje moest gaan leggen wist ik eigenlijk niet. Dus ik besloot maar om met aapje in mijn armen rechtop in bed te gaan zitten. Ik zou wel wakker blijven tot de kraamhulp gebeld kon worden om uurtje of 7… Ik viel natuurlijk keihard in slaap maar werd daarna wakker met kleintje nog keurig in mijn armen. Rechtop maar waakzaam had mijn moeder instinct me wel door de nacht geloodst.

Maar nu? Eigenlijk keek ik voor alles naar de kraamhulp, vroedvrouw en oma’s. Geen idee heb je, maar je krijgt wel de verantwoordelijkheid over de goudvoorraad mee naar huis. Natuurlijk werd dit allemaal steeds beter. Leer je al doende en vertrouw je vooral achteraf steeds meer op je gevoel. Van melk, naar vast voedsel en van rollen naar kruipen en lopen. Zij groeit op en mama ook. En waar ik eerst nog met de melkvlekken op mijn jurk de deur uitging om na de voorstelling of première terug te rennen en vaak chaos en verdriet aan te treffen.

Maak ik nu als een echte Martha Stuart een verse pesto voor oma en kind terwijl ik met mijn krullers in nog even een boekje voorlees en het logeerbed opmaak. Einde avond kom ik blij maar niet gehaast thuis, was het een groot feest met oma en geniet ik er toch echt van dat ik het goed heb achtergelaten, maar vooral ook dat ik weer thuis ben. Misschien zijn en er zat vrouwen die dit allemaal al konden en echt niet begrijpen waar ik zojuist over geschreven heb, maar voor mij was het leren om een huishouden met zo’n kleintje goed en fijn te laten draaien echt een leerproces.

Van nature van haar houden en haar alles leren en laten zien en natuurlijk beschermen dat lukte inderdaad, gewoon op mijn gevoel. Maar een klein praktijklesje mummy hood hadden ze er bij het pufklasje misschien even bij moeten doen. O well, ik kan je nu leren hoe je een arcade boog tekent terwijl je de fles geeft als je wil?

Serieus super handig…

Iemand…?

Niemand…?

celinepurcell

 

Het verhaal van Larissa

3 dagen over tijd is standaard hier, 5 dagen over tijd niet. Een test gedaan en jaaaaa wij zijn zwanger.¬† O wat wil ik jou graag wat kijk ik hier naar uit. Verloskundige gebeld afspraak gemaakt echo ingepland. Op de echo was niks te zien op een lege ruimte na. Volgende week terug komen. Was dit nu wat het was? Week erna weer een echo en nog niks te zien…..angst slaat toe ben ik gek aan het worden en toch niet zwanger.¬† Verloskundige hakt er nog even op in door te berekenen hoelang ik zwanger zou zijn en het antwoord was: u kunt niet zwanger zijn bereidt u voor op een miskraam als er al een vrucht zit. Ok√© dan klaar ermee. Breng me naar het ziekenhuis en haal het weg als het toch niet leeft. Een week lang gehuild niks gegeten en dan weer een echo. Mevrouw u bent echt zwanger maar pas 5 weken . De eerste echo kon niks op gezien worden omdat u pas een week of 1.5 zwanger was. U heeft waarschijnlijk erg veel hormonen en hcg . Euhm ja dat merkte ik wel al aan mijn gedrag ( wat was ik een heks zeg).

8 weken echo. Hartje klopt wat zijn wij blij. Wel een raar onderbuik gevoel en gezegd dat ik niks in huis wil of cadeautjes voor de 20 weken echo. Ik droomde van een meisje en zag er lopen en met 16 weken werd dit bevestigd. Er werd nog gezegd ze ziet er prima uit de 20 weken echo is meer voor de zekerheid maar ga er maar vanuit dat het allemaal goed is. Nou niks ervan ik bepaal zelf wel even waar ik vanuit ga. Mijn onderbuik gevoel blijft zeggen er klopt iets niet.

20 weken echo: mevrouw er is iets niet goed bij der blaas lijkt het u mag door naar het AMC. AMC moest ik 3 weken wachten dus zelf verder gebeld en 4 dagen later in het Vu voor onderzoek. Hoe toepasselijk dat onderweg naar het onderzoek ik je voor het eerst heb gevoeld  . Arts heeft heel duidelijk verteld wat er mis is . Je heb een dubbele nier aan 1 kant en een dubbele leiding naar je blaas. De arts houdt je in de gaten maar kan pas meer zeggen als je geboren bent. Wat een verdriet hadden we. Maar aan de andere kant heb ik nog nooit zo sterk liefde gevoeld en de drang om je te beschermen .

7 oktober 2014 wordt je geboren na een niet makkelijke bevalling en mag ik je de eerste dagen niet vast houden ivm klem te hebben gezeten en verschrikkelijke hoofdpijn te hebben daarvan. Na 5 dagen mogen we naar huis en na het weekend zal je eerste onderzoek plaats vinden.¬†Echo’s en een scan, bloed prikken urine afnemen wegen meten. De arts belt me woensdag met de uitslag spreekt hij met ons af.

Dinsdag gaat de telefoon, spullen pakken en per direct hier heen komen. Jullie worden met spoed opgenomen en er gaat donderdag geopereerd worden. Opereren, spoed hellup, paniek , onrust , spullen pakken wat moet ik mee wat niet, ik ben nog kraamvrouw en nu. Vragen waar snel antwoord op kwam. Je ene urineleider is 20 mm breed ipv 4 en is als een ballon in je blaas gaan hangen, je urine kan niet meer weg en je bent jezelf aan het vergiftigen.

Met 9 dagen oud leg ik je zelf op de ok tafel en op dat moment breek ik. Een kamer vol met mensen voor mijn kleine popje. Niet de vraag zorg je goed voor der tegen de arts maar zorg goed voor der heb ik gezegd dwingend doch een beetje met een boerenkiespijn lach.¬†Na de operatie volgt een periode van ziekenhuis in en uit, nierbekonstekingen infecties bacteri√ęn en liggen we bijna iedere maand wel in het ziekenhuis.¬†Ik ben hier klaar mee, iedere dag medicijnen en niks helpt meer. In overleg met de arts gaan ze kijken hoe goed je slechte dubbele nier eigenlijk is.¬†Schok: 9 procent!!

Mijn baby zo klein , zo ziek en wij zo machteloos. Er wordt besloten dat der nier eruit gehaald wordt. Hij doet meer kwaad dan goed. En zo gaan we 4 dagen voor je eerste verjaardag richting ziekenhuis. Half 10 breng ik je zelf weer op de ok, half 4 mag ik bij je. Ik dacht dat ik 100000 doden stierf al die tijd ertussen. Mijn baby 2 grote littekens op je lijfje, sonde, infusen, 4 drains uit je buikje en een draadje uit je rug daar krijg je morfine door.

Wat ben jij sterk, na 2 dagen sta je in je bed en wil je eruit. Je hebt 9 dagen bed rust maar dit accepteer jij niet. We vieren een klein beetje je verjaardag want ook al lig je in het ziekenhuis je bent toch echt 1 jaar geworden een mijlpaal als ik me bedenk dat het ook anders had kunnen lopen!

Sinds deze operatie hebben we “pas” 2 x in het ziekenhuis gelegen en zal de toekomst uitwijzen of je goede nier het allemaal aankan en volhoudt. Zo niet krijg je een nier van Mama als je oud genoeg bent…ik heb je het leven gegeven en zal alles doen om je leven te behouden en het je zo makkelijk mogelijk te maken.

Door deze hele “ervaring” heb ik een hele aparte band met mijn dochter. We hebben zo vaak 24/7 met zijn 2e in een kamertje gelegen dat een blik al genoeg is en ze is pas 2! Voor nu is het een echte 2 jarige , midden in de nee fase.

Ze zeggen vaak als het maar gezond is, dat heeft voor ons wel een andere wending gekregen. Als ze maar gelukkig is is bij ons het belangrijkste. Niet gezond zijn betekend niet niet gelukkig zijn. En man man wat ben ik gelukkig met dit kleine poppetje die iedere ochtend weer mijn hart opnieuw steelt.

14962339_1090428667691974_2032172810_n

Gezonde voeding voor mij en mijn kind!

Het nieuwe jaar is weer begonnen dus ook weer nieuwe voornemens. Hier doe ik meestal niet aan mee maar deze keer ga ik toch maar beginnen. Ten eerste wil ik wat kilootjes kwijt dus begin ik met het Killerbody dieet. Ik laat jullie nog wel weten hoe dat gaat. Maar ook wil ik gezonder gaan eten. Niet alleen voor mezelf maar ook voor Sophie. Ik heb er al een keer eerder naar gekeken en toen wel wat mee gedaan omdat ik erg schrok van alle toevoegingen maar het verbaast mij eigenlijk hoe snel je het dan weer vergeet.

Deze keer dus weer gekeken en WAUW! wat heftig zeg. Heel veel mensen doen hier al wat mee maar zoveel mensen denken ‘Ach laat maar, je gaat van alles dood’. Ik snap die gedachten ook wel maar het zou toch mooi zijn als je wel 20 jaar langer zou leven als je al deze stoffen zou vermijden.

DUS! bij deze… Ik ga goed opletten wat ik eet, wat voor soort producten en toevoegingen aan mijn eten toegevoegd is. Voor de mama’s die hier aan mee willen doen heb ik een lijst gemaakt met de E nummers die je moet vermijden! 9 van de 10 E nummers die hier tussen staan zijn al verboden in andere landen!

Dit boek heeft mij goed geholpen.

Afbeeldingsresultaat voor wat zit er in je eten

Even een kleine samenvatting wat deze E nummers voor gevolgen kunnen hebben :

Astma, Slapeloosheid, Hyperactiviteit, Schildklieraandoening, Miskraam, Onvruchtbaarheid en natuurlijk niet te vergeten : kanker

Kleurstoffen

E102 TARTRAZINE E104 CHINOLINEGEEL E107 GEEL E110 ZONNEGEEL

E120 COCHENILLE E122 AZORUBINE E123 AMARANTH E124 CONCHENILLEROOD

E127 ERYTHROSINE E128 ROOD 2G E129 ALLURA ROOD AC E131 PATENTBLAUW V

E132 INDIGOKARMIJN E133 BRILJANTBLAUW FCF E142 LISSAMINEGROEN

E150 KARAMEL Alkalisulfiet karamel (E150b), Ammonia (E150c) of Sulfietammonia

E151 BRILJANTZWART BN E154 BRUIN FK Bruine kleurstof E155 BRUIN HT Bruine kleurstof.

E161g CANTHAXANTHINE E173 ALUMINIUM E174 ZILVER E175 GOUD E180 RUBIS PIGMENT

Conserveermiddelen 

E200 SORBINEZUUR E201 NATRIUMSORBAAT E202 KALIUMSORBAAT

E203 CALCIUMSORBAAT E210 BENZOEENZUUR E211 NATRIUMBENZOAT

E212 KALIUMBENZOAAT E213 CALCIUMBENZOAAT E214 ETHYL-P-

E215-219 ETHL P- HYDROXYBENZOAAT NATRIUMZOUT

E220 ZWAVELDIOXIDE E221-228 NATRIUMSULFIET E230 DIFENYL of BIFENYL

E231 ORTHOFENYLFENOL E232 NATRIUMFENYLFENOL E233 TIABENDAZOL

E235 PIMARICINE E236-238 MIERENZUUR E239 HEXAMETHYLEEN

E240 FORMALDEHYDE E241 BORAX E242

E249 KALIUMNITRIET Vermijden! Vooral voor kinderen!

E250 NATRIUMNITRIET E251 NATRIUMNITRAAT E252 KALIUMNITRAAT

E264 CUPROAMMONIUM E284 BOORZUUR E285 NATRIUMTETRA

Voedingszuren, emulgatoren, stabilisatoren en verdikkingsmiddelen

E310 PROPYLGALLAAT E311 OCTYLGALLAAT E312 DODECYLGALLAT

E320 BUTYLHY E321 BUTYLHY E380 TRIAMMONIUM

E385 EDTA ABSOLUUT VERMIJDEN !!! 

(Calciumdinatrium-ethyleendiaminetetra-acetaat) is gevaarlijk voor kinderen en wordt in vele voedingsmiddelen gebruikt. Voedingszuur en synthetische remmer om metaalhoudende moleculen in te kapselen. Deze stof wordt in veel industri√ęle voedingsmiddelen gebruikt (vinaigrette, mayonaise, groenten, en bevroren schaaldieren of schaaldieren in blik). In de medische wereld wordt het gebruikt om vergiftigingen door zware metalen te behandelen. Het wordt ook aan sommige wasmiddelen toegevoegd. Risico’s: overgeven, diarree, buikkrampen, verstoring bloedstolling, bloed in de urine. Bij proefdieren heeft EDTA het cellulaire metabolisme aangetast, met beschadiging van de chromosomen tot gevolg. Deze toevoeging is bijzonder gevaarlijk, omdat het veel gebruikt en dus ook geconsumeerd wordt. Onderzoeken naar dit additief lopen. Het is in Australi√ę verboden.

E421 MANNITOL ABSOLUUT VERMIJDEN !!!

Zoetmiddel en antiklontermiddel dat van genetisch gemodificeerde ma√Įs afkomstig kan zijn. Wordt in verschillende planten aangetroffen maar kan ook synthetisch zijn. In Engeland wordt dit middel sterk ontraden aan zwangere vrouwen of vrouwen die borstvoeding geven. In te grote doses kan het een laxerende werking hebben. Het wordt ook gebruikt voor medische doeleinden, onder meer in hoestpastilles en in geneesmiddelen voor kinderen. Wanneer het echter via intraveneuze injectie wordt toegediend, heeft Mannitol forse bijwerkingen die de stofwisseling aantasten. Risico’s: uitdroging, nierstenen, misselijkheid, duizeligheid, flauwvallen

E422 KONJAC ABSOLUUT VERMIJDEN !!!

Plantaardig geleermiddel, verdikkingsmiddel en hulpmiddel, afkomstig uit konjac-knollen (Amorphophallus). Het wordt in Japan en China gebruikt bij de productie van meel. Men beschouwt het vaak als onschuldig ondanks een verhoogd risico op ademhalingsproblemen. Deze toevoeging zou verboden moeten zijn voor geleisnoepjes. Je krijgt er makkelijk te veel van binnen, (meer dan 3 gram per dag) wat de volgende risico’s met zich meebrengt: darmstoornissen, diarree, verminderde opname van vitaminen.

E430 POLYOXYETHYLEEN E431 POLYOXYETHYLEEN E432 POLYOXYETHYLEEN

E433-236 POLYSORBATE E443 GEBROMEERDE

E450 KALIUM  E450b TRINATRIUM  E451 PENTANATRIUM

E452 NATRIUMPOLY  E460 MICROKRISTALIJNE

Synthetische emulgator, stabilisator en zuurteregelaar, gemaakt uit NATRIUM fosfaatzouten. Met mate consumeren, want er zijn risico’s op DIFOSFATEN hyperactiviteit, verminderde opname van mineralen en darmstoornissen. Experimenten in Duitsland uit 1957 toonden aan dat ratten een verminderde groei, dalende vruchtbaarheid en kortere levensduur hadden.

E461 METHYCELLULOSE E463 HYDROXYPROPYL E464 HYDROXYPROPYL

E465 ETYLMETYLCELLULOSE E466 NATRIUMZOUT E468 VERNET CARBOXY

E469 Enzymatisch E471 Mono- en Diglyceriden Glansmiddel

E472a-f Esters van Mono E473 Ester van Sacharose Emulgator

E474 SUIKERGLYCERIDEN E477 PROPAAN-1,2- E479b Thermisch E491-495 SORBITAAN

 

Zuurteregelaars, antiklontermiddelen en rijsmiddelen 

 

E496 POLYETHYLEEN E507 ZOUTZUUR E509 CALCIUMCHLORIDE E510 AMMONIUM

E512 TINCHLORIDE E513 ZWAVELZUUR E514 NATRIUMSULFAAT E515 KALIUMBISULFAAT

E517 AMMONIUMSULFAAT E518 MAGNESIUMSULFAAT E520-523 ALUMINIUMSULFAAT

E525 KALIUMHYDROXIDE E541 NATRIUM E542 VOEDINGSBEENDER E544 CALCIUMPOLY

E545 AMMONIUMPOLY E552 CALCIUMSILICAAT E553b TALK E554 ALUMINIUM

E555 KALIUMALUMINIUM E556 CALCIUMALUMINIUM E620 GLUTAMINEZUUR

 

Smaakversterkers 

E621 MONONATRIUM ABSOLUUT VERMIJDEN!

Synthetische smaakversterker die helaas aan duizenden GLUTAMAAT (MSG) levensmiddelen wordt toegevoegd zoals pakjes soep, chips, kant-enklaarmaaltijden, dieetproducten, bouillonblokjes, krabbenpoten, te veel om op te noemen. Het is een neurotoxisch toevoeging dat het vermogen heeft om de neuronen in de hersenen aan te tasten. Het is erg lastig om deze toevoeging te vermijden omdat het in bijna alle behandelde voedingsmiddelen wordt aangetroffen.

E622 MONOKALIUM E623 CALCIUMDI E624 AMMONIUM E625 MAGNESIUMDI

E626 GUANYLZUUR E627 DINATRIUM E628 DIKALIUM E629 CALCIUM E630 INOSINEZUUR

E631 NATRIUMINOSINAAT¬†E632 DIKALIUMINOSAAT¬†E633 CALCIUM√ŹNOSINAAT

E634 CALCIUM-5′-¬†E635 DINATRIUM-5′-¬†E636 MALTOL¬†E637 ETHYLMALTOL

E640 GLYCINE ABSOLUUT VERMIJDEN!

Smaakversterker en synthetisch hulpmiddel voor toevoegingen die zout kunnen vervangen en de eetlust bevorderen. Sommige studies beschouwen deze toevoeging als onschuldig, terwijl een ander rapport vermeldt dat deze toevoeging de groei kan remmen en de kans op overlijden kan vergroten. De FDA heeft een verbod op deze toevoeging voorgesteld

Hulpmiddelen en zoetstoffen (E900 ‚Äď E1520)

E900 DIMETHYL E905 MICROKRISTALLIJNE E906 BENZOINEGOM E912 ESTER

E927a AZODICARBONAMIDE E927b CARBAMIDE

E950 ACESULFAAM-K ABSOLUUT VERMIJDEN!!

Synthetische, zoete smaakversterker, 200 keer zoeter dan suiker. Deze toevoeging wordt erg vaak gebruikt in kauwgom, frisdranken, snoepjes, industri√ęle banketbakkersproducten, desserts, sommige melkdranken en zoveel andere producten dat het onmogelijk is om ze allemaal te vermelden. Het wordt sinds 1988 door de FDA (Food and Drug Administration) toegestaan, hoewel het niet grondig onderzocht is. Deze toevoeging heeft een bittere nasmaak, waardoor het vaak in combinatie met aspartaam wordt gebruikt. E√©n van de boeken meldt: “In vergelijking met aspartaam en sacharine, die geen van twee√ęn onberispelijk zijn, is acesulfaam zelfs de ongunstigste van de drie.” Een Engelse analyse, maart 2005, beweert dat dat deze toevoeging als kankerverwekkend en genotoxisch geldt en gelieerd wordt aan het ontstaan van longtumoren, toename van cholesterolgehalte en leukemie.

E951 ASPARTAAM ABSOLUUT VERMIJDEN!!

Ik citeer Dr H.J. Roberts, een mondiale expert op het gebied van aspartaam: “Aspartaam is een waar vergif”. Het is een neurotoxisch product dat meer dan 92 ziekteverschijnselen kan veroorzaken. Deze toevoeging had nooit toegestaan mogen worden. Echt niet!!

E952 CYCLAAMZUUR ABSOLUUT VERMIJDEN!!

Synthetisch zoetmiddel dat uit sacharose is gemaakt en dat 30 tot 40 keer zoeter is dan gewone suiker. Deze toevoeging heeft bij ratten in het laboratorium de zaadballen aangetast. Het schijnt kankerverwekkend en genotoxisch te zijn en is sinds 1953 in gebruik. Het is in de VS al sinds 1970 verboden, maar wordt in Canada en overige landen nog altijd toegestaan.

E954 SACHARINE

E955 SUCRALOSE ABSOLUUT VERMIJDEN!!

Synthetisch zoetmiddel dat uit met chloor behandelde sacharose is gemaakt. Deze toevoeging is sinds 1991 toegestaan onder het handelsmerk Splenda en is 600 keer zoeter dan suiker. Risico’s: beschadiging van het immuunsysteem aangezien het niet alleen de lever en de nieren aantast, maar ook de dikke darm, de maag, de lever, de longen, de bloedvaten en de hersenen. A

E961 NEOTAAM ABSOLUUT VERMIJDEN!!

Kunstmatige zoetstof gemaakt door NutraSweet (die het ook verkoopt als Aspartaam). Goedgekeurd in Europa in 2009. Kan wel tot 13.000 keer zoeter dan suiker zijn, dus zeer voordelig voor de industrie. Net als aspartaam, is Neotaam samengesteld uit twee aminozuren, asparaginezuur en fenylalanine. De zoetstof heeft een slechte reputatie en volgens een van de bronnen bevat een drank, gezoet met E961 wel 0,25 mg methanol. Gevaarlijk dus!

E962 ZOUT van Zie E950 en E951. ABSOLUUT VERMIJDEN!!

E967 XYLITOL E1201 POLYVINYL E1202 ONOPLOSBAAR

 

Producten waar dit zoal in zit zijn ( hier zet ik vooral de producten die je ook gauw aan kinderen geeft ) bijna allemaal met E621 :

In bijna elke chips zit E621 ( uitzondering Naturel )

Davitamon kauwvitaminen / Meerdere multivitaminen

Suikervrije producten / Limonadesiroop / Mona toetjes/ Vla Рflip

Optimel / Vifit / Yoki / Drinkyoghurt / Sauzen zoals mayonaise, ketchup en satésaus

Bijna alles van Knorr, Maggi, Honig, Unox en Conimex / Kant en klaar maaltijden

 

Ga maar eens kijken wat er voor verstopte E nummers in sommige producten zitten :

Babybiscuits vanaf 6 mnd en ouder

Ingredi√ęnten

Ingredi√ęnten: TARWEBLOEM 68,4%, suiker, koolzaadolie, glucose-fructosestroop, glucosestroop, rijsmiddelen (ammoniumwaterstofcarbonaat, dinatriumdifosfaat, natriumwaterstofcarbonaat), zout, emulgator (SOJALECITHINE), TARWEZETMEEL, aroma, vitamine B1Kan EI, MELK en SESAM bevatten.

Nijntje tussendoortjes 12 mnd

Ingredi√ęnten

Ingredi√ęnten: tarwebloem (gecontroleerde teelt), suiker, kippenei-eiwit, plantaardige olien en vetten, honing, rijstebloem, tarwekiemen, scharrel kippenheel-ei, calciumcarbonaat, rijsmiddel (E501), emulgator (lecithine), aroma (vanilline), rozemarijn, ijzer,¬†emulgator (SOJALECITHINE), ijzerpyrofosfaat, vitamine B1

Opvolgmelk standaard 1

Ingredi√ęnten

Ingredi√ęnten : ‘ Gedemineraliseerde wei (melk), plantaardige oli√ęn (palmolie, koolzaadolie, kokosolie, zonnebloemolie), lactose (melk), magere melk, galacto-oligosacharide (melk), wei-eiwitconcentraat (melk), fructo-oligosacharide, calciumcarbonaat, visolie, kaliumchloride, trikaliumcitraat, magnesiumchloride, L-ascorbinezuur, cholinechloride, emulgator (sojalecithine), taurine, natrium L-ascorbaat, trinatriumcitraat, ijzersulfaat, DL-őĪ-tocoferylacetaat, zinksulfaat, dinatrium uridine 5′-monofosfaat, cytidine 5‚Äô-monofosfaat, inositol, adenosine 5‚Äô-monofosfaat, inosine 5‚Äô-monofosfaat natrium zout, nicotinamide, L-tryptofaan, guanosine 5‚Äô-monofosfaat natrium zout, calcium D-pantothenaat, pteroylmonoglutaminezuur, kopersulfaat, retinylpalmitaat, DL-őĪ-tocoferol, D-biotine, cyanocobalamine, thiaminehydrochloride, cholecalciferol, pyridoxinehydrochloride, mangaansulfaat, kaliumjodide, natriumseleniet, fytomenadion.

Chips paprika

Ingredi√ęnten

Ingredi√ęnten: Aardappelen, zonnebloemolie, zout, uienpoeder, dextrose, suiker, paneermeel (TARWE), smaakversterker (mononatriumgutamaat), specerijen, knoflookpoeder, specerijenextract, aroma, voedingszuur (natriumacetaten), gistextract, kruidenextract, zoetstof (aspartaam*), rookaroma, *Bevat een bron van fenylalanine.

Boterhamworst

Ingredi√ęnten

Ingredi√ęnten: Varkensvlees, water, 14% mechanisch gescheiden varkensvlees, aardappelzetmeel, varkensspek, zout, varkenscollageen, zuurteregelaar (E325, E326), stabilisator (E450, E451), varkenseiwit, specerijen, ui, gistextract, glucosestroop, antioxidant (E301), conserveermiddel (E250).

Zero% suiker gesneden ontbijtkoek

Ingredi√ęnten

Ingredi√ęnten: ROGGEbloem 39%, voedingsvezel (oligofructose), zoetstof (xylitol), stabilisator (glycerol), plantaardige oli√ęn (palm***, raap), rijsmiddel (natriumbicarbonaat, zuurnatriumpyrofosfaat), TARWEbloem, specerijen, aroma, ***Palmolie van duurzame en gecertificeerde plantages.

Saus in zak bolognese

Ingredi√ęnten

Ingredi√ęnten: Tomaat¬Ļ 78% (tomaat, tomatenpuree), gehakt 13% (varkensvlees, rundvlees), groenten (wortel 2%, ui 1%, prei), suiker, TARWEZETMEEL, zonnebloemolie, zout, geconcentreerd citroensap, kruiden (tijm, peterselie, basilicum, oregano), specerijen (knoflookpasta, SELDERIJZAAD), gistextract, rundvleesextract , extra olijfolie verkregen bij de eerste persing, ¬Ļop duurzame wijze geteeld.Kan ei, melk, mosterd bevatten.

Gelderse rookworst

Ingredi√ęnten

Ingredi√ęnten: Varkensvlees 93%, water, zout, rundercollageen, voedingszuur: citroenzuur, rookaroma, stabilisator (E451, E452), antioxidant (ascorbinezuur, rozemarijnextract), dextrose, aroma, specerij-extracten (nootmuskaat, zwarte peper, chilipeper), korianderextract, conserveermiddel: E250, E = door de E.G. goedgekeurde hulpstof.

Het verhaal van Lindsey

Hallo, mijn verhaal begint op 7 maart 2016.

Die dag is mijn zoontje geboren na een moeilijke zwangerschap met allerlei kwaaltjes en een bloeding. Ik was uitgerekend voor 28 februari 2016. Maar hij had er duidelijk geen zin in dus had de gynaecologe beslist om de bevalling in te leiden.¬† Jammer omdat het niet ‚Äúnormaal‚ÄĚ ging maar ook handig om alles thuis in orde te maken. Ik was zo bang van de pijn! Ik ben absoluut geen held als het aankomt op het verdragen van pijn dus ik had op voorhand duidelijk gezegd dat ik epidurale wou. Dan voel je niks meer van de pijn dacht ik..

Goh wat was het spannend! Om 7u30 gingen we binnen. Ik had toch al 2 cm opening en mocht meteen in de verloskamer plaats nemen. Er werd een tabletje opgestoken. Ze plaatsten dit tegen de baarmoedermond zodat deze verweekt en de baby kan passeren. Dit deed een beetje pijn maar was goed te verdragen. Duurde ook maar twee minuutjes. Een uurtje later komt de gynaecologe voelen. Geen verandering.

Het volgende was een infuus met wee√ęn opwekkers en mijn vruchtwater werd handmatig gebroken door de gynaecologe.¬† Bij de start hier van was het allemaal nog leuk en gezellig. Ik en mijn partner keken samen tv, boekje lezen, beetje mensen sms‚Äôen etc.

En toen begon het. Wauw wat doet een wee pijn! Mijn mama zei me dat het pijn doet maar zo veel pijn dat wist ik niet! Ik kreeg ook geen moment van rust. De wee√ęn volgden elkaar zo snel op. Er zat geen minuut tussen of de volgende was er al. Een echt wee√ęn storm zoals men dat noemt. Op het bed, op het toilet, op de bal, niets kon de pijn dragelijk maken. Dit was net dat waar ik zo een bang voor had! Ik smeekte de vroedvrouw om een epidurale maar volgens de gynaecologe mocht dit pas bij 4 cm opening. Ik was en ben nog steeds boos op haar!

De tijd kroop voorbij en om het uur of twee uur kwam de gynaecologe voelen of er meer opening was.¬† Na wat overtuiging door de vroedvrouw tegen de gynaecologe werd de anesthesist gebeld. EINDELIJK dacht ik! Nu gaat het beteren, het afzien is voorbij, ik kan weer beginnen ademen. De eerdere angst voor de ruggenprik was voorbij, het kon toch niet erger als de wee√ęn..

Eventjes ging het beter, een half uurtje ofzo. De pijn was niet weg maar ik kon blijven stil liggen en een gesprekje voeren met mijn partner. Maar het begon terug en erger als voorheen. Er waren perswee√ęn bij gekomen.¬† Het leek wel of die epidurale geen effect meer had!

Vriendinnen vragen me soms hoe een perswee voelt. Ik vind dat het lijkt op enorm veel buikkrampen hebben en dan niet naar toilet mogen gaan! En dat maal 100 000 ofzo.. Voor mij voelde het alle sinds zo aan. De vroedvrouw zei ‚Äúduw maar mee met de perswee√ęn, dat is niet erg‚ÄĚ. Ik duwde zo hard dat ik precies ging ontploffen. Dan komt de gynaecologe binnen en zei zegt dat ik niet mag duwen omdat er niet genoeg opening is! Sorry hoor maar zo een perswee hou je niet zomaar tegen en dat zou zij moeten weten als moeder van twee kinderen en gynaecoloog!! Soit ik duwde toch omdat ik niet anders kon.

Om 16u30 mocht ik dan eindelijk beginnen aan de bevalling. Maar op dat moment was ik al kapot. Ik was zo moe van de wee√ęn op te vangen dat ik niet eens nog de fut had om te spreken. De wee√ęn kwamen constant, ik vind het nog steeds vreselijk om er aan te denken.

Zodra de bevalling startte perste ik met alle kracht die ik nog had.¬† En dat was nog meer dan ik dacht, misschien is dat wel de oerkracht van een vrouw ofzo.¬† Er leek niets te veranderen en de gynaecologe zei mij ook niets. Zo ontmoedigend.. Daalde de baby goed? Zie je al een hoofdje? Moet er worden geknipt? Niks wist ik. Opeens hoorde we op de monitor dat mijn baby zijn hartslag daalde. Voor hem is het ook een heel ingrijpende gebeurtenis natuurlijk! In allerijl werd de zuiger erbij gehaald. Maar de hartslag steeg weer en ik moest gewoon verder persen. Iets later daalde de hartslag weer. Ik herinner me nog dat ik in mezelf hoopte dat hij nu niet meer zou stijgen zodat ze die zuiger moesten gebruiken. En zo was het ook. Ik was doodmoe en opgelucht. Ik zag het hoofdje en dacht bij mezelf ‚Äú nu is het genoeg! Je moet en zal eruit komen en wel nu meteen!! ‚ÄĚ ¬†Ik perste een laatste keer en daar was hij dan! Onze zoon, en toen was hij weer meteen weg. In de couveuse omdat hij een lage apgar score had en nodig wat zuurstof moest hebben. En weg waren ze met hem naar een andere afdeling.

Terwijl werd ik genaaid. Ik was namelijk geknipt en dan nog eens doorgescheurd. Elke keer voelde ik de naald en draad door mijn huid gaan, vreselijk.. Ze duwde mijn baarmoeder leeg. Ik was het zo beu, zo moe, zo op.. Ik werd door de vroedvrouw gewassen en op een ander bed geschoven. Ik mocht niet recht staan en kon dit ook niet.

Eens op de kamer kwam er bezoek. Mijn naaste familie was er maar ik heb er helemaal niet van genoten. Ik wou gewoon slapen, meer niet. Ons zoontje lag naast me in zijn eigen bedje. Alles was in orde met hem.

Die avond dacht ik naar het toilet te gaan. Onder begeleiding van de vroedvrouw probeerde ik recht te staan. Ik viel meteen weer op bed. Ik had tijdens de bevalling zo veel bloed verloren dat ik pas na twee dagen en twee zakjes bloed uit mijn bed kon. En dan nog die vreselijke pijn en druk door de knip en scheur.

Ik heb geen luiertjes kunnen verversen of een badje kunnen geven aan mijn zoontje de eerste dagen. Iedereen zij wat een wonder dat ons zoontje was en zo mooi. En ik zei dat ook maar omdat het van mij verwacht werd. Het voelde zo totaal niet aan. Ik had liefst dat hij stil was en in dat bedje lag. Ik voelde mij geen mama en vroeg mij sterk af waar in godsnaam die roze wolk bleef! Ik was verdrietig en had zo veel pijn de hele tijd. De borstvoeding lukt ook niet goed. Hij nam de tepel niet correct en ik produceerde amper iets van melk. Dus de eerste nacht amper geslapen, gelukkig heeft de vroedvrouw de tweede nacht flesjes bij gegeven voor hem. Ik was opgelucht want hij had voldoende eten en was rustig. Zo heb ik toch drie uurtjes kunnen slapen die tweede nacht.

Thuis komen. Wat een ramp.. Vanaf de eerste minuut overviel mijn het gevoel van paniek. Flesjes, melk poeder,pampers! Waar is alles, ik heb het nu nodig! Oh nee hij gaat huilen wat nu?!

Baby wassen?! IK?! Alleen?! no way!

Zo veel pijn van de knip en scheur.. elke stap ik zet doet pijn. Gaan zitten doet pijn. Liggen doet pijn.. Maar goed, we zijn thuis. Nu is het aan ons.

De eerste dagen lukte nog tamelijk goed maar al snel ging het berg af. Ik denk dat het ook was door het slaaptekort. Ons zoontje nam de dag voor de nacht.. Hij raakte s’nachts maar niet in slaap.

Ik denk na een dag of 4 at ik niet meer. Ik had geen honger. Het leek wel of ik constant overvol zat terwijl ik amper iets at. Ik huilde heel veel. En ook overal. Een aantal keer per dag kreeg ik het enorm benauwd, ik kon niet ademen door wat er in mijn hoofd aan de gang was. Ik begon te huilen en had zin om het uit te schreeuwen. Maar wat moest ik dan schreeuwen? Ik had een kindje, ik hoor blij te zijn!

Maar ik was dat alles behalve.. IK kreeg het enorm benauwd als ik er aan dacht dat ik niet meer terug kon naar voor de bevalling. Ik had nu dit kind maar eigenlijk wil ik hem niet. Ik moet hem eten geven, ik moet zijn pampers doen ,ik moet hem in bad stoppen..  Maar ik wil dat niet! Ik kan het ook niet. Ik had het gevoel dat ik dat kleine dingetje nooit groot zou krijgen.

Elke keer ik hem bij zijn papa achterliet voelde ik mij schuldig. Ik was niet gelukkig bij mijn zoontje. Maar ook niet als ik niet bij hem was. Ik was steeds aan het denken ‚Äúik moet weer terug naar hem straks‚ÄĚ Vreselijk gevoel.. Ik voelde mij schuldig omdat ik hem niet graag zag, niet van hem hield. Ik heb wel steeds mijn plicht gedaan. Ik heb hem niet laten huilen of hem laten liggen in een vuile pamper. Ondanks alles wist ik wel dat ik voor hem moest zorgen, dat was mijn taak of ik het nu wou of niet..

Toen mijn kleintje ongeveer 4 weken oud was heeft mijn mama mij gedwongen naar de huisarts te gaan. Zij heeft de diagnose gesteld van post natale depressie. Ik ben heel snel heel diep gezakt. Maar gelukkig waren we er snel bij. Ik heb antidepressiva voorgeschreven gekregen. Ook al ben ik niet voor dat soort medicatie toch heb ik ze genomen. Ik wou een snelle oplossing, ik vond dat dat mijn verplichting was naar mij kleintje toe.

Het is beetje bij beetje beter beginnen gaan. Ik ben echt enorm naar mijn kleintje toe gegroeid. Hij is momenteel 7 maanden oud en ik zou hem niet meer kunnen missen. Hij is het beste wat me is overkomen!  Als ik nu naar de foto’s kijk van zijn eerste maanden voel ik me enorm verdrietig omdat ik het gevoel heb dat ik hem tekort heb gedaan. Ik heb voor hem gezorgd alsof hij een taak was die mij was gegeven.  Maar gedane zaken nemen geen keer. Nu krijgt hij alle liefde die ik geven kan!

Bij mijn bevalling was ik geen mama, ik ben dat echt moeten worden.

Interview met Eva Poppink

Bekende mama’s interviewen! Vandaag het interview met : Eva Poppink! Bekend van verschillende musicals en de hit serie Celblok H waar zij Vera Maas speelt, de gevangenisbewaarder.

  1. Hoeveel kinderen heb je en hoe oud zijn ze? Mijn man en ik hebben één kind, een zoontje van 15 en een halve maand, hij heet Max.
  2. Hoe heet jou kindje en waarom heb je voor deze naam gekozen? Max Pau, roepnaam Max. We vonden het sowieso al n mooie naam en mijn vader heet ook zo dus daarmee vernoemen we hem ook meteen een beetje. De naam Max is ook internationaal en dat is fijn, aangezien mijn man half Spaans is en mijn schoonfamilie in Spanje zijn naam dan ook kunnen uitspreken. Pau is zijn tweede naam, Catalaans voor Pablo, ook deels vernoemd naar de beroemde cellist Pau Casals.
  3. Werk en het moederschap! Hoe combineer jij dat? Plannen! Vooruit denken en soms ook gewoon ‘nee’ zeggen. Max komt op 1, werk is niet mijn leven.
  4. Kinderopvang of andere vorm van oppas? Ik maak gebruik van een kinderdagverblijf en ik heb hele lieve ouders die ook een √° twee dagen in de week oppassen. Daarnaast zijn er meestal wel mensen die in nood kunnen bijspringen.
  5. Wat is het leukste/mooiste cadeau wat je ooit hebt gehad voor je kindje? Zelfgemaakte dekentjes,doekjes, wantjes,mutsen en shawls vind ik zo lief. Mijn schoonzus is overigens een waanzinnige maakster, maar ook een geweldige cadeautjesspeurder. Alles wat zij koopt of maakt is geheid een hit.
  6. Waar shop jij de leukste kinderspullen? Online voor kleding en ik ben een gelukkige moeder van een boekverslindend monstertje dus we zijn vaak bij De Vries, en Kiekenboek in Haarlem.
  7. De beste aankoop voor je kindje is? Meneer Konijn, ik heb er inmiddels vier. Om de beurt mogen ze de wasmachine in, in de buggy, naar oma, de crèche of de ereplek; in bed.
  8. Favoriete kinderkleding merk? Ik heb geen favoriet, maar het is meestal wel iets uit Scandinavi√ę of Frankrijk… ik hou niet van die plastic plaatjes, schreeuwerige teksten en kleuren. Ik wil gewoon zachte stofjes, mooie kleuren en kinderkleding, geen mini volwassenen.Vreselijk ook die dure onzin,vaak lelijk, poepduur en ze dragen het misschien maar 10 keer voor ze er weer zijn uitgegroeid.
  9. Wat is er het meest veranderd in je leven sinds je moeder bent? Alles is in een ander perspectief komen te staan. Dat wat eerst belangrijk was is nu totaal niet aan de orde. Alles wat er was is er nog,maar heeft een nieuwe plek gekregen nu Max alles door elkaar heeft geschud. Gelukkig maar.
  10. Voeding! Altijd gezond of ook soms wat lekkers? Ik kook alles, koop niks uit een potje. We vinden het ook leuk om te koken en om Max te leren eten. Proeven, uitproberen, samen eten. Hij krijgt dus ook heus wel een koekje of blokje kaas of iets dergelijks. Hij lust alles…
  11. Opvoeden! Ben jij een strenge moeder of juist makkelijk? Niet te streng, maar wel duidelijk. Nee is nee en ik ben de baas.
  12. Hoe is de relatie met vrienden sinds je moeder bent? Ik zie ze minder, maar dat komt wel goed. De meesten hebben of al in deze fase gezeten óf zitten er zelf ook middenin. Dat scheelt.
  13. Wat is het beste advies dat je ooit gekregen hebt over het moederschap? Jij bepaalt. Zo zie ik het eigenlijk ook. Ik vergelijk niet teveel en voel zelf echt het beste wat Max wil of moet.
  14. Hoe ziet jou weekend eruit? Meestal heel rustig en vaak met ons gezinnetje. Ergens heen of lekker met z’n drietjes thuis wat pielen.
  15. Als je even tijd hebt voor jezelf, wat doe je dan het liefst? Tekenen. Ik illustreer ook (www.littlewhitebunnies.com)
  16. Wat wil jij je kinderen mee geven voor later? Eigenheid, humor,zelfvertrouwen en een groot hart.

Groetjes, Eva

14914742_10209765568250247_214725362_n14958151_10209765572810361_1863342139_o